ΟΔΠΖ και Ρωσική νομοθεσία

Απόσπασμα από το επίσημο έγγραφο που ετοιμάστηκε στο πλαίσιο της Έκθεσης του επιπέδου τεχνογνωσίας (State of the Art) για την ΟΔΠΖ προς την HELCOM

Δημόσια αρχή

Στη Ρωσική Ομοσπονδία απουσιάζουν ειδικές κρατικές υπηρεσίες που να είναι υπεύθυνες για την ΟΔΠΖ. Ο καθορισμός της δομής και των υπηρεσιών κρατικών φορέων για τον έλεγχο των παράκτιων περιοχών, ακόμη αποτελεί ένα πρόβλημα.

Σε επίπεδο ομοσπονδιακής δικαιοδοσίας, αρκετές υπηρεσίες είναι υπεύθυνες για τη διατήρηση της φύσης. Ο κύριος διοικητικός φορέας αυτής της δράσης είναι το Υπουργείο φυσικών πόρων και τα τμήματά του για τις προστατευόμενες περιοχές και τη διατήρηση της Βιοποικιλότητας. Τα δύο αυτά τμήματα είναι υπεύθυνα για την επίβλεψη και τη διαχείριση όλων των δραστηριοτήτων που πραγματοποιούνται στις προστατευόμενες περιοχές ομοσπονδιακού επιπέδου (επιστημονικά αυστηρώς προστατευόμενες περιοχές-"zapovedniki" και εθνικά πάρκα) και όλων των δραστηριοτήτων που σχετίζονται με σπάνια και απειλούμενα είδη. Το τμήμα οικολογικής εξειδίκευσης είναι υπεύθυνο για την οργάνωση της αξιολόγησης οποιασδήποτε εκτίμησης περιβαλλοντικών επιπτώσεων. Τέλος, όλα τα έργα για τα παράκτια ύδατα βρίσκονται υπό ομοσπονδιακή δικαιοδοσία και οφείλουν να μεταδώσουν την οικολογική εμπειρία τους σε ομοσπονδιακό επίπεδο.

Η προστασία θαλάσσιων πόρων σε παράκτιες και αποκλειστικές οικονομικές ζώνες, αποτελεί υποχρέωση των Δυνάμεων Θαλάσσιων Συνόρων (Marine Boundary Forces), που αποτελεί ειδικό τμήμα του Ομοσπονδιακού Σώματος Διαφύλαξης των Ορίων (Federal Boundary Guard). Η συνετή χρήση και η προστασία των αλιευτικών πόρων (περιλαμβανομένων των ασπόνδυλων και των θαλάσσιων θηλαστικών) βρίσκονται υπό την επίβλεψη της Κρατικής Επιτροπής Αλιείας, η οποία είναι υπεύθυνη για την υιοθέτηση Κανόνων για την Αλιεία και για την αξιολόγηση του διαθέσιμου αποθέματος για κάθε περιοχή και είδος. Το Τμήμα Θήρας και Θηραμάτων (Department of Hunting and Game) ανήκει στο Υπουργείο Γεωργίας. Το τμήμα αυτό είναι υπεύθυνο για τη διαχείριση και την προστασία των θηραματικών ειδών

Σε περιφερειακό επίπεδο, οι περιφερειακές υπηρεσίες του κάθε υπουργείου οφείλουν να συντονίσουν τις δραστηριότητές τους με την περιφερειακή διοικητική αρχή. Η περιφερειακή διοικητική αρχή είναι υπεύθυνη για τη δημιουργία και τη διαχείριση του περιφερειακού επιπέδου προστατευόμενων περιοχών, όπως είναι τα πάρκα προστασίας της φύσης, τα μνημεία φύσης και τα καταφύγια. Επίσης, είναι αρμόδια για την υιοθέτηση Περιφερειακών Ρυθμίσεων για την αλιεία και για το κυνήγι και τα θηράματα στο πλαίσιο των ομοσπονδιακών επίσημων εγγράφων. Οι περιφερειακοί κατάλογοι προστατευόμενων και απειλούμενων ειδών καταρτίζονται και υπογράφονται και από τις περιφερειακές αρχές.

Πολιτική

Στη Ρωσία, η κύρια γραμμή που ακολουθεί η πολιτική διατήρησης συνάδει με τις διεθνείς συμφωνίες και συμβάσεις που υπογράφονται από τη χώρα. Τα κύρια σημεία έχουν καθοριστεί από την Παγκόσμια Σύμβαση για τη Βιοποικιλότητα, τη Σύμβαση Ραμσάρ για την προστασία των υγροτόπων, καθώς και από περιφερειακές συμβάσεις και συμφωνίες, όπως είναι η Σύμβαση του Ελσίνκι για την προστασία της Βαλτικής Θάλασσας.

Σε ομοσπονδιακό επίπεδο, υπάρχουν αρκετά έγγραφα που καθορίζουν τη στρατηγική διατήρησης. Οι γενικές κατευθυντήριες γραμμές για την πολιτική διατήρησης διακατέχονται από την Έννοια της αειφορικής ανάπτυξης (2002) που αναφέρθηκε προηγουμένως. Οι προσεγγίσεις που υιοθετούνται για την περαιτέρω ανάπτυξη ομοσπονδιακού δικτύου προστατευόμενων περιοχών αναγνωρίζονται στο Γενικό Σχέδιο Προστατευόμενων Περιοχών. Σε αυτό κατηγοριοποιούνται και περιοχές που έχουν προταθεί για επιστημονικά αυστηρώς προστατευόμενες περιοχές- "zapovedniki" και εθνικά πάρκα. Οι υγρότοποι, που έχουν χαρακτηριστεί προστατευόμενοι σύμφωνα με τη Σύμβαση Ραμσάρ, συγκαταλέγονται στον Κατάλογο των Υγροτόπων Ραμσάρ, ενώ οι προστατευόμενες περιοχές συμπεριλαμβάνονται στον Κατάλογο Προτεινόμενων Περιοχών προς Ένταξη στον Κατάλογο Ραμσάρ, ο οποίος επικαιροποιείται σε τακτά χρονικά διαστήματα. Το Κόκκινο Βιβλίο Δεδομένων της Ρωσικής Ομοσπονδίας περιλαμβάνει απειλούμενα είδη τα οποία χρήζουν άμεσης ειδικής προστασίας. Οι οικότοποι των ειδών αυτών προστατεύονται, ενώ απαγορεύεται οποιασδήποτε μορφής δραστηριότητα η οποία ενδεχομένως θα έβλαπτε το προστατευτέο αντικείμενο. Σε περιφερειακό επίπεδο, τα αναπτυξιακά σχέδια θα μπορούσαν να περιλάβουν ειδικά μέρη διατήρησης της φύσης και της βιοποικιλότητας. Τα επείγοντα μέτρα διατήρησης για οποιαδήποτε περιοχή ή είδος μπορούν να υιοθετηθούν από την περιφερειακή διοικητική αρχή.

Νομοθεσία

Το υφιστάμενο σύστημα εθνικής νομοθεσίας της Ρωσικής Ομοσπονδίας δεν καλύπτει την παράκτια προστασία ή την ΟΔΠΖ ως ένα συγκεκριμένο ειδικό θέμα.

Η προστασία των βιοτόπων της παράκτιας ζώνης της Βαλτικής Θάλασσας, διέπεται από το ακόλουθο κανονιστικό πλαίσιο:

  • Νόμος για την Περιβαλλοντική Προστασία (2002).
  • Νόμος για την Εκτίμηση Περιβαλλοντικών Επιπτώσεων (1995).
  • Νόμος για την Πανίδα (1995).
  • Κώδικας για τα Ύδατα (1995).
  • Κώδικας για τις χρήσεις γης (2001).
  • ΔασικόςΚώδικας (1997).
  • Κανόνες πρόληψης της παράκτιας θαλάσσιας ρύπανσης (1983).
  • Κανόνες υγιεινής και πρότυπα πρόληψης της θαλάσσιας παράκτιας ρύπανσης στις περιοχές όπου υπάρχει δημόσια κατανάλωση νερού (1988).
  • Απόφαση του Υπουργικού Συμβουλίου της Ρωσίας σχετικά με την καθιέρωση ορίων και καθεστώτος υγιούς προστασίας των αναψυχικών περιοχών (1982).
  • Κανονισμοί για το Εθνικό Πάρκο Kurshskaya kosa.