Τοπική συμμετοχή

Με τον όρο τοπική συμμετοχή εννοείται η ενδυνάμωση του κοινού, ώστε να ενεργοποιηθούν οι ικανότητές του, να γίνει ενεργός κοινωνικός παράγοντας και να μην παραμένει παθητικός δέκτης, να διαχειρίζεται τους πόρους, να λαμβάνει αποφάσεις και να ελέγχει δραστηριότητες οι οποίες επηρεάζουν τη ζωή του. Τα έργα είναι δυνατό να ταξινομούνται βάσει των προσεγγίσεών τους και των σχέσεων τους με τους τελικούς δικαιούχους, ως:

Στα έργα, υπάρχουν πέντε βασικές διαδικασίες κατά τις οποίες μπορεί να συμμετέχει η τοπική κοινωνία:
1. Συγκέντρωση πληροφοριών.
2. Διαβούλευση.
3. Λήψη αποφάσεων.
4. Εναρκτήριες δράσεις
5. Αξιολόγηση.

Σε έργα διατήρησης, τοπική συμμετοχή σημαίνει περισσότερο τη διαρκή εμπλοκή της τοπικής κοινωνίας σε θέματα στρατηγικής του έργου, παρά την περιστασιακή ή περιορισμένη εμπλοκή της στις καθημερινές δραστηριότητες.

Δύο πρωταρχικές προσεγγίσεις για την οργάνωση και τη βιώσιμη συμμετοχή της κοινωνίας στα έργα είναι:

Οι αντιπαραθέσεις που ανακύπτουν ανάμεσα στα συμφέροντα της αγροτικής κοινωνίας και της διαχείρισης προστατευόμενων περιοχών που γειτνιάζουν με τις αγροτικές περιοχές, είναι φυσιολογικό και συχνό φαινόμενο. Τα έργα μπορούν και θα έπρεπε να προσπαθούν ώστε να μετριάζουν τέτοιου είδους αντιπαραθέσεις συμφερόντων προωθώντας εναλλακτικές πηγές εισοδήματος και εκπαιδευτικά προγράμματα. Ωστόσο, συνήθως οι αντιπαραθέσεις δεν εξαλείφονται.