Διαχείριση βιοποικιλότητας στην αλιεία

Σε μεγαλύτερο βαθμό από ό,τι τα δάση, η αλιεία και τα παράκτια και θαλάσσια οικοσυστήματα που τη στηρίζουν θεωρούνται κοινόκτητοι πόροι. Η υπεραλίευση αλλάζει την αφθονία των σχετικών ειδών, καθώς επίσης και τη δημογραφική και γενετική δομή των πληθυσμών. Σύμφωνα με τον Οργανισμό Τροφίμων και Γεωργίας των Ηνωμένων Εθνών (FAO), στους περίπου 176 από τους μεγαλύτερους πληθυσμούς ψαριών που έχει ανιχνεύσει προσφάτως, το 30% αποτελεί αντικείμενο υπερεκμετάλλευσης. Επιπλέον, δεδομένου ότι ο παγκόσμιος ανθρώπινος πληθυσμός αναμένεται να διπλασιαστεί έως το 2050 και παράλληλα να αυξηθούν οι προσδοκίες για ποιότητα ζωής, οι ανθρώπινες απαιτήσεις για αλιευτικά προϊόντα θα αυξηθούν ακόμη και αν μειωθεί η κατά κεφαλή κατανάλωση