Διαχείριση των τουριστικών επιπτώσεων στη βιοποικιλότητα

Ο τουρισμός αποτελεί πλέον μία από τις πιο μεγάλες οικονομικές δραστηριότητες παγκοσμίως. Αποτέλεσμα της ραγδαίας ανάπτυξης του τουρισμού είναι η δημιουργία περισσότερων υποδομών, αυξημένης ρύπανσης, μη αειφορικών απαιτήσεων στο τοπικό περιβάλλον, αλλά και αρνητικές επιπτώσεις στη βιοποικιλότητα. Σε μερικές παράκτιες περιοχές, για παράδειγμα, μεγάλα ξενοδοχειακά συγκροτήματα απλώνονται κατά μήκος των παραλιών όπου λίγο προγενέστερα μπορεί να υπήρχαν ποικίλοι οικότοποι παράκτιου δάσους, μακρόβιου δάσους, υποθαλάσσιοι λειμώνες αγγειόσπερμων και κοραλλιογενών υφάλων. Μερικά από τα μεγαλύτερα προβλήματα που αντιμετωπίζει η προσπάθεια για ελαχιστοποίηση των επιπτώσεων στη βιοποικιλότητα από το "μαζικό τουρισμό", σχετίζονται με την επεξεργασία απορριμμάτων στις παράκτιες περιοχές, την τοποθεσία όπου χτίζονται τα ξενοδοχεία, τη ρύπανση που προκαλείται από τις συγκεντρώσεις τουριστικών λεωφορείων, τις επιπτώσεις από τις δραστηριότητες υποβρύχιας κατάδυσης καθώς και με περιβαλλοντικά ζητήματα που αφορούν γήπεδα γκολφ, επεξεργασία υγρών αποβλήτων μεγάλων παραθεριστικών ξενοδοχείων κ.ά.