Ρύθμιση και πρόληψη της θαλάσσιας ρύπανσης


Οι ρύποι του θαλάσσιου περιβάλλοντος διακρίνονται σε δύο βασικές κατηγορίες: θρεπτικά και τοξικές ουσίες.

Οι πολιτικές που σχετίζονται με την εισαγωγή ρυπογόνων ουσιών στο θαλάσσιο περιβάλλον αντανακλούν τρεις γενικές προσεγγίσεις:

Υπάρχει ακόμη μια αμφισβήτηση ως προς τον προσδιορισμό των αποδεκτών επιπέδων ή προτύπων των τοξικών χημικών. Περιγράφεται ως μια προσπάθεια για να προσδιοριστεί επιστημονικά το πόσο η ρύπανση ενός ωκεάνιου ή θαλάσσιου συστήματος μπορεί να είναι ανεκτή, προτού προκαλέσει σοβαρή ζημία για αυτό. Ο περιορισμός αυτός, γνωστός και ως "αφομοιωτική ικανότητα", βασίζεται στην άποψη ότι οι ρυπογόνες ουσίες σε χαμηλά επίπεδα δεν είναι επιβλαβείς και ότι υπάρχει ένα κατώτατο όριο συγκέντρωσης για κάθε χημική ουσία, το οποίο δεν είναι επιζήμιο. Ωστόσο, η προσέγγιση αυτή μετά βίας είναι σε θέση να ενσωματώσει τα πρόσθετα και συνεργατικά αποτελέσματα μιας ποικιλίας ρυπογόνων ουσιών που προέρχονται από μια ποικιλία πηγών.;