Ρύθμιση της χρήσης προστατευόμενων περιοχών

Εντός των περιοχών αυτών, απαγορεύονται ή περιορίζονται οι περισσότερες δραστηριότητες, προκειμένου να διασφαλιστεί η μακρόχρονη διατήρηση των οικοσυστημάτων. Η συνέχιση της ύπαρξης προστατευόμενων περιοχών δεν μπορεί να διασφαλιστεί εξολοκλήρου από το νόμο, καθώς η διαδοχική νομοθεσία μπορεί να καταργήσει ένα πάρκο ή ένα καταφύγιο. Ωστόσο, η κατάργηση μιας προστατευόμενης περιοχής μπορεί να γίνει πιο δύσκολα από ότι η ίδρυσή της μέσω επιβολής συγκεκριμένων διαδικαστικών περιορισμών.

Η ακεραιότητα μιας προστατευόμενης περιοχής μπορεί να επιτευχθεί με τη λήψη ρυθμιστικών μέτρων ή μέτρων δημόσιας ιδιοκτησίας. Υπάρχουν δύο τρόποι διαχείρισης προστατευόμενης περιοχής: η διαχείριση συγκέντρωσης και η διαχείριση αποκέντρωσης. Η διαχείριση αποκέντρωσης είναι πιο συνηθισμένη εκεί όπου οι προστατευόμενες περιοχές ανήκουν σε ιδιωτική ή δημοτική έκταση. Τα διαχειριστικά συμβούλια αποσκοπούν να εκπροσωπήσουν όλα τα εμπλεκόμενα ενδιαφέροντα και συνίστανται από κυβερνητικούς υπαλλήλους και εκπροσώπους τοπικών αρχών, επιστημονικών ιδρυμάτων, ΜΚΟ, γαιοκτημόνων και τοπικών οικονομικών παραγόντων.

Η νομοθεσία πρέπει να παρέχει τη δυνατότητα για ίδρυση διαφορετικών ζωνών εντός των προστατευόμενων περιοχών και θέσπιση βασικών κανόνων και περιορισμών στις δραστηριότητες που θα εφαρμόζονται σε κάθε ζώνη.