Νομική προστασία αντιπροσωπευτικών τύπων οικοτόπων

Σε πολλές χώρες απαιτείται η υποβολή αίτησης αδείας για δραστηριότητες οι οποίες βλάπτουν συγκεκριμένους τύπους φυσικών οικοτόπων, όπως είναι οι υγρότοποι (αρκετές χώρες), τα μακρόβια δάση (Βραζιλία και Βενεζουέλα), η παράκτια βλάστηση (πολλές χώρες), οι σπηλιές (Αυστρία, Ουγγαρία, Βόρεια Ιταλία) κ.ά. Μερικοί νόμοι προστατεύουν συγκεκριμένα γνωρίσματα τοπίου όπως είναι οι θαμνοφράκτες. Υπάρχουν αρκετές διεθνείς συμφωνίες που αποσκοπούν στη διατήρηση ενός διεθνούς δικτύου αντιπροσωπευτικών υγροτοπικών οικοσυστημάτων (Σύμβαση Ραμσάρ, Σύμβαση για την Παγκόσμια Κληρονομιά).