Βρίσκεστε εδώ: / Αρχές ΟΔΠΖ / Μέθοδοι, Εργαλεία και Τεχνικές

Η διαδικασία του προγράμματος ΟΔΠΖ πρέπει να υποστηρίζεται από μια σειρά μεθόδων, εργαλείων και τεχνικών. Αυτά τα μέσα θα δώσουν στους ανθρώπους που ασχολούνται με το πρόγραμμα την πληροφορία που χρειάζονται και θα τους βοηθήσουν να λάβουν αποφάσεις. Μερικά από αυτά τα μέσα είναι χρήσιμα κατά τη διάρκεια όλων των σταδίων, ενώ άλλα είναι επωφελή μόνο σε συγκεκριμένα στάδια. Μια θεώρηση δίνεται στην εικόνα που παρατίθεται. Διακρίνουμε τις ακόλουθες ευρείες κατηγορίες χρήσιμων μεθόδων, εργαλείων και τεχνικών:

  • ανάλυση πολιτικής
  • διαχείριση δεδομένων/Συστήματα Γεωγραφικών Πληροφοριών (GIS)
  • συλλογή δεδομένων/Τηλεπισκόπηση
  • αξιολόγηση και εκτίμηση των τεχνικών
  • εργαλεία πολιτικής

Ανάλυση πολιτικής

Η ανάλυση πολιτικής αποτελεί μια μεθοδολογία που βοηθά αυτούς που σχεδιάζουν την πολιτική να βρουν λύση σε σύνθετα προβλήματα που αφορούν κοινωνικά θέματα και μη συγκρίσιμες αξίες. Εφαρμόζεται κατά τη διάρκεια των πρώτων σταδίων έναρξης ενός προγράμματος ΟΔΠΖ (Έναρξη-Σχεδιασμός). Η μεθοδολογία ανάλυσης πολιτικής περιγράφει την αναζήτηση μιας λύσης σε διάφορα βήματα, ξεκινώντας από μια ανάλυση του προβλήματος και καταλήγοντας σε ταξινόμηση των εναλλακτικών λύσεων για ένα συγκεκριμένο έργο. Περισσότερες πληροφορίες σχετικές με την Ανάλυση Πολιτικής μπορείτε να βρείτε στη σχετική θεματική ενότητα του CoastLearn.

 

Διαχείριση Δεδομένων/Συστήματα Γραφικών Πληροφοριών (GIS)

Η βάση δεδομένων αποτελεί τη ραχοκοκαλιά ενός προγράμματος ΟΔΠΖ. Σε πολλές περιπτώσεις, η βάση δεδομένων είναι το μέσο με το οποίο οι διαχειριστές και οι επιστήμονες επικοινωνούν μεταξύ τους. Οι επιστήμονες εισάγουν τα δεδομένα τους στο σύστημα (π.χ. χρονική σειρά) και ο ειδικός στις βάσεις δεδομένων τα ανακτά σε τέτοια μορφή ώστε να είναι εύληπτα στο διαχειριστή (π.χ. γραφήματα και χάρτες). Στη βάση δεδομένων συνευρίσκονται διαφορετικοί τύποι πληροφοριών, ιδιαίτερα πληροφορίες από τις φυσικές επιστήμες και την οικονομία.

Ο σχεδιασμός της βάσης δεδομένων πρέπει να γίνει προσεκτικά και με τρόπο ώστε να καλύπτει τις ανάγκες ενός προγράμματος ΟΔΠΖ. Βασικά ερωτήματα για το σχεδιασμό είναι: ποιοι βασικοί και εφαρμοσμένοι τύποι δεδομένων είναι απαραίτητοι; Και πώς μπορεί η πληροφορία που προέρχεται από αυτά τα δεδομένα να παρουσιαστεί με τη χρησιμότερη δυνατή μορφή; Για τους χωροταξικούς σκοπούς, περιλαμβανομένης της διαχείρισης της παράκτιας ζώνης, ενδεχομένως είναι χρήσιμο να οργανωθεί η πληροφορία σε γεωγραφικές μονάδες που να αντιστοιχούν στην πραγματικότητα. Μέσα σε κάθε μονάδα, μπορούν να διακριθούν τέσσερις βασικοί τύποι πληροφοριών: κοινωνικοί, οικονομικοί, χωρικοί και περιβαλλοντικοί.

Όσο περισσότερες πληροφορίες σχετικές με το πρόγραμμα ΟΔΠΖ (αλλά όχι όλες οι πληροφορίες) είναι χωρικές, π.χ. έχουν συντεταγμένες Χ και Υ που συνδέονται με αυτό, τόσο αναπόσπαστο τμήμα του συστήματος διαχείρισης βάσεων δεδομένων αποτελεί ένα Γεωγραφικό Πληροφοριακό Σύστημα (ΓΠΣ-GIS). Το ΓΠΣ είναι ένα υπολογιστικό πρόγραμμα ειδικά σχεδιασμένο ώστε να αποθηκεύει, να επεξεργάζεται και να παρουσιάζει τα χωρικά δεδομένα. Βασικά, κυκλοφορούν δύο τύποι, το raster σύστημα και το διανυσματικό σύστημα. Τα raster συστήματα έχουν το πλεονέκτημα ότι μπορούν να χειριστούν πολύ καλά τα τηλεπισκοπικά δεδομένα. Διαβάστε περισσότερα για το GIS στη σχετική θεματική ενότητα του CoastLearn.

Επειδή το GIS όλο και περισσότερο γίνεται εξαιρετικά προσιτό για το χρήστη και εύκολα παράγει ωραία γραφήματα και χάρτες, οι χρήστες θα πρέπει να έχουν υπόψη τους το εξής αξίωμα: "σκουπίδια μέσα, σκουπίδια έξω". Αυτό σημαίνει ότι η ποιότητα της παραγωγής των δεδομένων εξαρτάται από την ποιότητα των στοιχείων που εισάγονται. Για παράδειγμα, με μόνο τρία σημεία μέτρησης θα μπορούσε να παραχθεί με παρεμβολή ένας καλός και λεπτομερής χάρτης που θα υποδεικνύει ένα πυκνό και ακριβές δίκτυο δειγματοληψίας. Κατά συνέπεια, πρέπει να διαμορφώνονται πρότυπα (standards) για την ποιότητα των δεδομένων και να αποθηκεύονται μαζί με τα ίδια τα δεδομένα.

 

Συλλογή Δεδομένων/Τηλεπισκόπηση

Η τηλεπισκόπηση, δηλαδή η εξ αποστάσεως παρατήρηση, είναι μια τεχνική που εφαρμόζεται προκειμένου να συλλεχθούν πολλά χωρικά δεδομένα μεγάλων σε έκταση περιοχών. Ένα σύστημα τηλεπισκόπησης αποτελείται από έναν αισθητήρα ευαίσθητο στο αντανακλώμενο φως ή στα ηχητικά κύματα και από έναν υπολογιστή ο οποίος τακτικά αποκωδικοποιεί την απόκριση των αισθητήρων και την αποθηκεύει. Ο αισθητήρας τοποθετείται σε σταθερό πλαίσιο ή σε ένα κινούμενο αντικείμενο έτσι ώστε να έχει θέαση της περιοχής ενδιαφέροντος. Τέτοια παραδείγματα είναι μια ψηφιακή φωτογραφική μηχανή τοποθετημένη σε έναν ακροδέκτη για να παρακολουθεί τη μορφολογία της ακτής (ARGUS), ένα σύστημα λέιζερ (ραντάρ με ακτίνες λέιζερ) τοποθετημένο σε αεροπλάνο για να μετρά το υψόμετρο της επιφάνειας (LIDAR), ή μια σειρά αισθητήρων τοποθετημένων σε έναν δορυφόρο σε τροχιά γύρω από τη Γη για να παρακολουθεί τις χρήσεις γης (Thematic Mapper). Επιπλέον, υπάρχουν και υποβρύχιες εφαρμογές, όπως ηχοβολιστικό για την παραγωγή βαθυμετρικών χαρτών. Διάφοροι τύποι δεδομένων μπορούν να συλλεχθούν με ένα σύστημα τηλεπισκόπησης, όπως: υψόμετρο, βαθυμετρία, μορφολογία, χρήσεις γης και κάλυψη βλάστησης. Αυτά τα δεδομένα θα μπορούσαν να στηρίξουν την παρακολούθηση διαδικασιών όπως η διάβρωση απότομων βράχων, οι αλλαγές στη χρήση γης, η αστική ανάπτυξη και η αλλαγή της φυσικής βλάστησης. Η ΝΑSA παρέχει στο διαδίκτυο ένα χρήσιμο σχετικό εγχειρίδιο.

 

 


Ο δικτυακός τόπος είναι βελτιστοποιημένος για εμφάνιση σε Internet Explorer 4 και άνω