Βρίσκεστε εδώ: / Έννοιες / Διαχείριση συγκρούσεων

Διαχείριση των συγκρούσεων έχει χαρακτηρισθεί ως η μεγαλύτερη πρόκληση για την ολοκληρωμένη διαχείριση της παράκτιας ζώνης. Σχεδόν οποιαδήποτε αξιοσημείωτη ανάπτυξη μιας παράκτιας ζώνης, σχετική είτε με τον τουρισμό, είτε με τα λιμάνια, την υδατοκαλλιέργεια ή τις κατοικίες, είναι πολύ πιθανό να καταπατήσει τα δικαιώματα άλλων και κατά συνέπεια να οδηγήσει σε συγκρούσεις.

Για αυτόν το λόγο, η υψηλή προτεραιότητα που δίνεται σε θέματα "ιδιοκτησίας έργων" και "συμμετοχής όλων των εμπλεκόμενων μερών σε όλες τις φάσεις του προγράμματος" αποτελεί ένα χαρακτηριστικό παράγοντα επιτυχίας για το σύνολο των πόρων και τους τομείς περιβαλλοντικής διαχείρισης.

Τα οφέλη που αποκομίζουμε από τη διαχείριση των αντικρουόμενων συμφερόντων μπορεί να εξαρτώνται από τον τύπο του έργου καθώς και τον τύπο της αντιπαράθεσης. Οι αντιπαραθέσεις μπορεί είτε να προϋπάρχουν (και να αποτελούν ακόμη μια πρωταρχική αιτία των προβλημάτων της ΟΔΠΖ) ή να απορρέουν από προγραμματισμένες επεμβάσεις και/ή αναπτυξιακά έργα στην παράκτια ζώνη. Η κατασκευή ενός μεγάλου διεθνούς λιμένα σχεδόν πάντα παραγκωνίζει άλλους χρήστες και συνεπώς η διαχείριση των αντικρουόμενων συμφερόντων μπορεί να μην είναι σε θέση να μετριάσει σε σημαντικό βαθμό εκείνες τις αντιπαραθέσεις. Από την άλλη, η ευνοϊκή έκβαση των αναπτυξιακών έργων για την πολλαπλή χρήση της παράκτιας ζώνης, όπου οι στόχοι της αλιείας, του τουρισμού και της περιβαλλοντικής προστασίας αναμένεται να πραγματοποιηθούν από κοινού, μπορεί να εξαρτηθεί από μια αποτελεσματική αντιμετώπιση των αντιπαραθέσεων.

ΕΡΩΤΗΣΗ 7

Ποια από τις ακόλουθες προτάσεις είναι ορθή; 
 
Η διαβούλευση με την τοπική κοινωνία δεν παίζει σημαντικό ρόλο στην αντιμετώπιση των αντιπαραθέσεων.
Η διαχείριση των συγκρούσεων θα πρέπει να αποτελεί ένα σαφές στοιχείο στην προετοιμασία του έργου.
Η διαχείριση των συγκρούσεων δεν είναι αποτελεσματική κατά τη διάρκεια της εκτέλεσης του έργου. 

Οι αντιπαραθέσεις δεν έχουν απαραίτητα αρνητικό αντίκτυπο. Το πρόβλημα κυρίως εστιάζεται στον τρόπο με τον οποίο αυτές αντιμετωπίζονται. Κατά συνέπεια, ο στόχος της διαχείρισης των αντιπαραθέσεων δεν είναι η αποφυγή συγκρούσεων, αλλά η εστίαση σε εκείνες τις δεξιότητες που μπορούν να βοηθήσουν τους ανθρώπους ώστε να εκφράσουν τις διαφορές τους και να λύσουν τα προβλήματά τους. Οι αντιπαραθέσεις μπορεί να είναι είτε πραγματικές είτε να προκύπτουν από δυσκολία στην επικοινωνία (π.χ. αδυναμία κατανόησης του ενός από τον άλλο λόγω διαφορετικής αντίληψης του προβλήματος). Είναι ιδιαίτερα σημαντικό να είναι γνωστή η αιτία της σύγκρουσης έτσι ώστε να χρησιμοποιηθεί μια κατάλληλη τεχνική αντιμετώπισής της.

Τεχνικές διαχείρισης των αντιπαραθέσεων μπορούν να παρουσιαστούν σε μία κλίμακα διαρκώς αυξανόμενων άμεσων πρωτοβουλιών. Η κλίμακα κινείται από το άκρο όπου κάθε πρωτοβουλία και ευθύνη δίνονται στα ίδια τα μέρη και προχωρά προς την αυξανόμενη εμπλοκή και τελικά την παρέμβαση τρίτων μερών που παρέχουν στήριξη. Μια απεικόνιση αυτής της κλίμακας δίνεται στο Σχήμα 2-4.

 

 



A
Γ
B
Οικοδόμηση συναίνεσης Οικοδόμηση σχέσεων στήριξης Διαδικαστική στήριξη Ουσιαστική στήριξη Συμβουλευτική μη δεσμευτική στήριξη Δεσμευτική στήριξη

Σχήμα 2-4: Απεικόνιση της κλίμακας διαφορετικών τεχνικών αντιμετώπισης των αντιπαραθέσεων.

Η εμπλοκή ενός τρίτου υποστηρικτικού μέρους αυξάνει με κατεύθυνση από το σημείο Α στο σημείο Β. Κινούμενοι προς το σημείο Γ η δύναμη επίλυσης μετατοπίζεται στα χέρια εξωτερικών μερών. Αυτό είναι κρίσιμο διότι διαφορετικές σχέσεις και πρότυπα επικοινωνίας δημιουργούνται συγκρίνοντας τη διαδικασία αριστερά του σημείου Γ με αυτή στα δεξιά του. Στα δεξιά του σημείου Γ το αρχικό πρότυπο επικοινωνίας βρίσκεται ανάμεσα στα μέρη και το τρίτο συμβαλλόμενο μέρος στη λήψη αποφάσεων. Έκαστο συμβαλλόμενο μέρος παρουσιάζει τη δική του περίπτωση ως την καλύτερη δυνατή ή πιθανή εις βάρος των άλλων μερών. Οι πληροφορίες θεμιτά αποσιωπούνται όσο γίνεται περισσότερο και δημιουργικές νέες λύσεις "νίκης - νίκης" δεν είναι πιθανές.

Στα αριστερά του σημείου Γ, τα συμβαλλόμενα μέρη υποστηρίζονται ώστε να επικοινωνούν απευθείας μεταξύ τους, από κοινού να γίνεται διάγνωση του προβλήματος, να παράγουν εναλλακτικές προτάσεις και να καταλήγουν σε συμφωνίες.

ΕΡΩΤΗΣΗ 8

Ποια προσέγγιση ή ποιες προσεγγίσεις θεωρούνται οι πλέον κατάλληλες για την αντιμετώπιση των συγκρούσεων στην ΟΔΠΖ;



Ο δικτυακός τόπος είναι βελτιστοποιημένος για εμφάνιση σε Internet Explorer 4 και άνω