Οριακές συνθήκες

Έχει αναδειχθεί στην πράξη ότι η παραγωγή ενός αριθμού εναλλακτικών περιορίζεται σημαντικά από δεδομένες οριακές συνθήκες. Μπορούν να αναγνωριστούν διαφορετικές κατηγορίες οριακών συνθηκών, που είναι δυνατό να προκύψουν από:

  1. Προκαθορισμένους στόχους. Πιθανές εναλλακτικές μπορεί να μη συμφωνούν με ήδη εφαρμοσμένες πολιτικές ή έργα, ή με καθορισμένα χρονικά όρια. Εναλλακτικές που αφορούν μια δραστική αλλαγή μπορεί να οδηγήσουν σε μείωση των αποτελεσμάτων της προηγούμενης πολιτικής/μέτρων ή σε μη αποδεκτές δαπάνες.
  2. Την πολιτική ανώτατων κυβερνητικών οργάνων. Αυτή η περίπτωση αναφέρεται ειδικά στον περιορισμό της πολιτικής ελευθερίας κατώτερων κυβερνητικών επιπέδων (δήμοι, διοικητικά όργανα υπηρεσιών διαχείρισης υδάτων, επαρχίες) από την κεντρική κυβέρνηση.
  3. Οργανισμούς του ίδιου επιπέδου. Αυτή η περίπτωση αναφέρεται στις διεπαφές μεταξύ διαφορετικών δήμων ή χωρών. Έτσι, διατμηματικοί συμβιβασμοί που έχουν δύσκολα επιτευχθεί, μπορούν να οδηγήσουν σε στενές οριακές συνθήκες.
  4. Πολιτικά και κοινωνικοοικονομικά περιβάλλοντα. Η αναμενόμενη πραγματοποίηση λύσεων από πολιτικά πρόσωπα μπορεί να διαμορφώσει μια σημαντική οριακή συνθήκη. Ένας πολιτικός αρέσκεται να επανεκλέγεται και κατά συνέπεια να λαμβάνει αποφάσεις που ικανοποιούν τους ψηφοφόρους του.
  5. Τα διαθέσιμα μέσα. Αυτά αποτελούν την πιο κοινή ομάδα οριακών συνθηκών. Δεν περιλαμβάνονται σε αυτά μόνο οι χρηματοδοτήσεις, αλλά επίσης η διαθεσιμότητα σε (εξειδικευμένο) προσωπικό, φυσικούς πόρους, πληροφορίες και/ή τεχνογνωσία.

Οι οριακές συνθήκες 2, 3 και 4 προέρχονται από παράγοντες εκτός του οργανισμού που ανέλαβε τη μελέτη.

Θα πρέπει να γίνει αντιληπτό πως οι οριακές συνθήκες είναι δυνατό να αλλάξουν (για παράδειγμα, κάτω από την επίδραση εξωτερικών πιέσεων, ή από τον εισηγητή της μελέτης). Συνεπώς, οι αναγνωρισμένες οριακές συνθήκες δεν θα πρέπει να ερμηνεύονται με τη στενή τους έννοια. Συστήνεται, ιδιαιτέρως, να υπάρχει μια καλή επικοινωνία με τον εισηγητή της μελέτης.