Καθορισμός του προβλήματος

Ο προσδιορισμός του προβλήματος πολιτικής μπορεί να οριστεί ως μια λεπτομερής και λειτουργική περιγραφή της διαφοράς ανάμεσα στην υπάρχουσα και την επιθυμητή κατάσταση. Αυτή η περιγραφή θα πρέπει να είναι όσο πιο συγκεκριμένη και λεπτομερής γίνεται, ώστε να δημιουργηθεί ένα ικανοποιητικό επίπεδο αναφοράς. Όταν δεν είναι πλήρως δυνατή μια ποσοτική περιγραφή, οι διαφορές θα πρέπει να εκφράζονται ποιοτικά.

Η πιο αποτελεσματική προσέγγιση είναι η ξεχωριστή περιγραφή της μηδενικής κατάστασης και της επιθυμητής κατάστασης.

Η μηδενική κατάσταση είναι η τρέχουσα κατάσταση της παράκτιας ζώνης περιλαμβανομένης της ανάπτυξής της, όταν δεν εφαρμόζονται άλλες πολιτικές/έργα. Για την περιγραφή της μηδενικής κατάστασης, πρέπει να γίνουν δύο διαδοχικές ενέργειες:

  1. Περιγραφή της υπάρχουσας κατάστασης για όλες τις λειτουργίες χρηστών. Αυτή η ποσοτική περιγραφή λειτουργεί ως αναφορά για τις αλλαγές που είναι πιθανό να προκύψουν ως αποτέλεσμα της νέας πολιτικής.
  2. Περιγραφή των αυτόνομων αναπτυξιακών παρεμβάσεων της παράκτιας ζώνης χωρίς τη νέα πολιτική.

Οι περιγραφές της επιθυμητής κατάστασης και της μηδενικής κατάστασης θα πρέπει να έχουν όσο το δυνατό μεγαλύτερη συνοχή για να επιτρέψουν μια ορθή σύγκριση. Συνεπώς, απαιτείται οι συχνά αχανείς και ασαφώς διατυπωμένες επιθυμίες να μεταφραστούν σε συγκεκριμένους όρους. Για παράδειγμα, η επιθυμία για ένα "υγιές παράκτιο οικοσύστημα" μπορεί να συγκεκριμενοποιηθεί με αναφορά σε αριθμό διαφορετικών ειδών, σε συγκέντρωση ρυπογόνων ουσιών και σε θολερότητα του νερού.