Θεσμικές ρυθμίσεις

Η παράκτια διαχείριση στην Ολλανδία χαρακτηρίζεται από υψηλή αποκέντρωση. Ο κύριος όγκος των διαχειριστικών δραστηριοτήτων εκτελείται από τις τοπικές και περιφερειακές διοικητικές αρχές και τα συμβούλια για τους υδατικούς πόρους (waterschappen) τα οποία συνίστανται από γαιοκτήμονες και μισθωτούς. Τα συμβούλια αυτά έχουν βάσει νομοθεσίας την ευθύνη της διαχείρισης των ακτογραμμών, δηλαδή την οργάνωση των παράκτιων αμυντικών μέτρων εντός της περιοχής της αρμοδιότητάς τους. Η κυβέρνηση, σε επίπεδο νομαρχίας, έχει την εποπτεία των δραστηριοτήτων τους, ενώ το σύνολο του συστήματος επιτηρείται σε εθνικό επίπεδο από το Υπουργείο Μεταφορών, Δημοσίων Έργων και Διαχείρισης Υδάτων, το οποίο ασκεί τον ηγετικό ρόλο (Koekebakker and Peet, 1996). Εκτός από το ρόλο του ως επιβλέποντα, το κράτος έχει και ηγετικό ρόλο στην παράκτια διαχείριση όσον αφορά θέματα εθνικής σημασίας.

Η έλλειψη χώρου αποτελεί ένα μεγάλο πρόβλημα σε όλη την έκταση της Ολλανδίας, συμπεριλαμβανομένων και των παράκτιων περιοχών. Για αυτόν το λόγο, η νομοθεσία ρυθμίζει σε μεγάλο βαθμό τη χωρική ανάπτυξη. Η διαδικασία καθώς και το βασικό αυστηρό πλαίσιο καθορίζονται σε εθνικό επίπεδο στο χωροταξικό νόμο του 1965.

Σύμφωνα με το νόμο αυτό, κάθε διοικητικό επίπεδο (κράτος, νομαρχία, δήμος) οφείλει να δημιουργήσει ένα πλαίσιο χωροταξικού σχεδιασμού. Αυτό το επίσημο έγγραφο επικαιροποιείται κάθε δέκα χρόνια με βάση τις ενεργές κοινωνικο-οικονομικές αναπτυξιακές παρεμβάσεις και τις υπόλοιπες ανάγκες της κοινωνίας. Και οι δώδεκα νομαρχίες και οι μεγαλύτερες πόλεις υποχρεούνται να δημιουργήσουν ένα πιο λεπτομερές περιφερειακό πλαίσιο κάθε δέκα έτη. Βάσει του περιφερειακού σχεδίου, όλοι οι δήμοι αποκτούν το δικό του ο καθένας τελικό σχέδιο (Bestemmingsplan). Αυτά τα σχέδια έχουν μεγάλη σημασία για την παράκτια πολιτική, καθώς η παράκτια ζώνη (έως και 1χλμ. της ακτής) ανήκει στη διοικητική δικαιοδοσία των δήμων. Όλες οι δραστηριότητες που έχουν ένα χωρικό συντελεστή, όπως για παράδειγμα η αναψυχή, η κατοικία, η διατήρηση της φύσης και η βιομηχανική αστικοποίηση, πρέπει να συναρμόζονται με τα τοπικά σχέδια. Αυτό σημαίνει ότι τα τοπικά σχέδια έχουν μια ισχυρή και καθοριστική λειτουργία.

Μερικοί συγγραφείς έχουν αποδώσει την επιτυχία της δημόσιας συμμετοχής που έχει η παράκτια διαχείριση της Ολλανδίας στην υψηλή αποκέντρωση την οποία υφίσταται το αρμόδιο όργανο για τη λήψη αποφάσεων. Οι άνθρωποι έχουν αρκετά κοντά τους το δήμο όπου λαμβάνεται ο κύριος όγκος των αποφάσεων. Αυτό διευκολύνει την αποτελεσματικότητα, την εύκολη πρόσβαση στην πληροφόρηση και τη μεγαλύτερη διαφάνεια στη λήψη αποφάσεων.