Διαχείριση Αντιπαραθέσεων

Οι αποτελεσματικές κοινοτικές διαβουλεύσεις που γίνονται σε πρώιμη φάση του κύκλου του έργου, διαδραματίζουν ένα σημαντικό ρόλο στην πρόληψη των αντιπαραθέσεων. Αντιπαραθέσεις που εμφανίζονται κατά την προετοιμασία του έργου προκαλούν ζημία, γιατί συνεπάγονται και καθυστερήσεις αλλά και ενδεχόμενη απόρριψη του έργου ως αποτέλεσμα σύγκρουσης μεταξύ των μετόχων. Μια τέτοια κατάσταση αναγνωρίζεται από την Παγκόσμια Τράπεζα στην αναθεώρηση που έχει κάνει σχετικά με το ρόλο της κοινωνίας και την εμπλοκή και συμμετοχή Μη Κυβερνητικών Οργανώσεων στα έργα. Η δήλωση του Τεχνικού Δελτίου Νο.139 της Παγκόσμιας Τράπεζας, έχει ως εξής:

"Η συγκέντρωση και εξέταση απόψεων ανθρώπων που επηρεάζονται, αποσκοπεί στη βελτίωση της βιωσιμότητας του έργου. Σύμφωνα με έρευνες της Παγκόσμιας Τράπεζας, στις περιπτώσεις όπου ενσωματώνονται τέτοιες απόψεις στο σχεδιασμό, τα έργα είναι πιο πιθανό να έχουν επιτυχία. Επίσης, αποδείχθηκε ότι η δημόσια συμμετοχή δεν αποτελεί εμπόδιο στην εκτέλεση του έργου. Αντιθέτως, έργα όπου αποκλείστηκε η άποψη ανθρώπων που επηρεάζονται από αυτά, χαρακτηρίζονται από περισσότερες συχνές καθυστερήσεις και χειρότερη ποιότητα"

Η μεγάλη προτεραιότητα που δίνεται στην "ιδιοκτησία των έργων" και στη "συμμετοχή μετόχων σε όλες τις φάσεις του προγράμματος" αποτελεί ένα χαρακτηριστικό παράγοντα επιτυχίας για όλους τους ενσωματωμένους πόρους και τα πεδία περιβαλλοντικής διαχείρισης.

Σε μερικές χώρες, έχουν σχεδιαστεί ειδικές δομές για αυτού του είδους "διαχείρισης αντιπαραθέσεων". Όλες οι μορφές ενδιαφερομένων ομάδων προσκαλούνται σε ένα αρχικό στάδιο του σχεδιασμού, για να εξετάσουν και να συζητήσουν όλες τις πτυχές του έργου. Η συζήτηση συνεχίζεται έως ότου όλα τα μέρη πετύχουν μια συμφωνία στα βασικά σημεία του έργου. Σε άλλες χώρες, η δημόσια διαβούλευση αφήνεται λίγο πολύ να λάβει τη δική της πορεία. Σε όλες τις ενδιαφερόμενες ομάδες παρέχονται σε πολύ αρχικό στάδιο τα σχέδια και οι αποφάσεις που πρόκειται να εφαρμοστούν, καθώς και η εγγύηση ότι θα τους δοθεί η δυνατότητα να εκφράσουν τις απόψεις τους και να ληφθούν σοβαρά (Magdolna et al., 1994).