Βρίσκεστε εδώ: / Πρακτική / Νομοθετικό πλαίσιο

Πλαίσιο

Υπάρχουν διάφορα επίσημα έγγραφα που προσδιορίζουν ένα διεθνές πλαίσιο νομικής βάσης στο θέμα της δημόσιας συμμετοχής. Αυτό το πλαίσιο μπορεί να λειτουργήσει ως σημείο έναρξης για νομοθεσία σε διεθνές, εθνικό και περιφερειακό επίπεδο.

Τα δύο κύρια επίσημα σχετικά έγγραφα είναι:

Συγκεκριμένα άρθρα της Σύμβασης του ¶αρχους

Η δημόσια συμμετοχή σε συγκεκριμένες αποφάσεις σε ένα επίπεδο έργων ρυθμίζεται από το ¶ρθρο 6 της Σύμβασης του ¶αρχους καθώς επίσης και έως ένα βαθμό από τα ¶ρθρα 7 και 8 για προβλήματα πιο σημαντικών θεμάτων της κυβέρνησης (πολιτική, νόμοι και διατάγματα).

Το ¶ρθρο 6 της Σύμβασης του ¶αρχους περιέχει εκ βάθους θέσεις σχετικά με τη δημόσια συμμετοχή σε συγκεκριμένους τύπους δραστηριότητας. Οι θέσεις σχετικά με τις δημόσιες ακροάσεις ή τα σχόλια για ξεχωριστές περιπτώσεις θεμάτων κυρώσεων έχουν ήδη εδώ και αρκετό καιρό γίνει αποδεκτά στην Ευρώπη. Επομένως, για την πλειοψηφία των χωρών, η αποδοχή τους δεν προκάλεσε κάποιο πρόβλημα. Όπως γίνεται σαφές σε ένα Εγχειρίδιο για την εφαρμογή της Σύμβασης του ¶αρχους, αυτές οι καταστάσεις περιλαμβάνουν «λύσεις που αφορούν χωροταξικό σχεδιασμό και κυρώσεις για οικονομική δραστηριότητα και για θέματα κατασκευής και λειτουργίας», καθώς επίσης «κυρώσεις ως προς τη χρήση του νερού ή άλλων φυσικών πόρων και άδειες για εκπομπές ρυπογόνων στο νερό, τον αέρα ή το έδαφος».

Σε σύγκριση με το ανωτέρω, το ¶ρθρο 7 της Σύμβασης του ¶αρχους το οποίο αναφέρεται στα περιβαλλοντικά σχέδια, τα προγράμματα και την πολιτική δεν περιέχει λεπτομερή διορθωτικά αιτήματα. Στο ¶ρθρο δηλώνεται ότι το κάθε μέρος δέχεται τις «κατάλληλες» θέσεις για δημόσια συμμετοχή κατά την προετοιμασία των σχεδίων και των προγραμμάτων και προβλέπονται κάποιες λεπτομέρειες. Όσον αφορά την «πολιτική», στο ¶ρθρο 7 δηλώνεται ότι τα Μέρη «όταν αυτό είναι δυνατό, προσπαθούν να παρέχουν στο κοινό ευκαιρίες για συμμετοχή στη λήψη αποφάσεων». Προς το παρόν, όμως, μόνο αυτό προβλέπεται.

Το ¶ρθρο 8 αφορά τη δημόσια συμμετοχή στην ανάπτυξη νομοθετικών πράξεων και κανόνων που έχουν μια άμεση εκτελεστική δύναμη και γενικά είναι νομικά εφαρμόσιμες ως προς τις υποχρεωτικές κανονιστικές πράξεις. Διαφέρει από το ¶ρθρο 7 που αφορά την πολιτική, αλλά δίνει λιγότερες κατευθύνσεις από το ¶ρθρο 7 ως προς τα σχέδια και τα προγράμματα. Στο ¶ρθρο 8 δηλώνεται ότι το κάθε Μέρος «κάνει μια προσπάθεια» για στήριξη μιας αποτελεσματικής δημόσιας συμμετοχής σε κατάλληλα στάδια της προετοιμασίας των διαταγμάτων και των νόμων, ενώ υπάρχουν και ανοιχτές ευκαιρίες επιλογής». Ολοκληρώνει δηλώνοντας ότι «θα πρέπει να καθοριστούν τα προσωρινά πλαίσια για αποτελεσματική δημόσια συμμετοχή, θα πρέπει να είναι διαθέσιμα στο κοινό τα έργα των κανόνων, ότι το κοινό θα πρέπει να έχει τη δυνατότητα να ασκήσει σχολιασμό, καθώς και ότι θα πρέπει να εξεταστεί στο μεγαλύτερο δυνατό βαθμό η έκβαση της δημόσιας συμμετοχής».

Εγχειρίδιο εφαρμογής

Το εγχειρίδιο εφαρμογής της Σύμβασης του ¶αρχους διακρίνει ένα σύνολο σημαντικών ζητημάτων:

  • Το συγκεκριμένο μέρος λειτουργιών των κρατικών οργάνων περιέχει την ανάπτυξη συγκεκριμένων λύσεων βασισμένων σε συγκεκριμένα γεγονότα και περιστατικά.
  • Ένα άλλο σημαντικό μέρος αυτών των λειτουργιών περιέχει την ανάπτυξη και την εφαρμογή στην πράξη γενικώς αποδεκτών κανονισμών. Ο όρος "κανονισμός" σε αυτήν την περίπτωση χρησιμοποιείται με την πιο ευρεία έννοια και είναι δυνατό να περιλαμβάνει διατάγματα, οδηγίες, κανονιστικές διατάξεις, κανόνες και κανονισμούς.
  • Περιλαμβάνει, επίσης, συμμετοχή κρατικών οργάνων σε νομοθετικές διαδικασίες έως τη στιγμή της μεταφοράς των έργων, τα οποία αναπτύχθηκαν από την εκτελεστική αρχή, προς τα νομοθετικά όργανα.
  • Το ¶ρθρο 8 προβλέπει δημόσια συμμετοχή στην ανάπτυξη τέτοιων κανόνων και εγκαθιστά συγκεκριμένα αιτήματα τα οποία θα πρέπει να εκτελεστούν από τα μέρη προκειμένου να επιτευχθούν οι στόχοι.

Στρατηγική Περιβαλλοντική Εκτίμηση

Χρήσιμο, επίσης, είναι και το συμπληρωματικό εγχειρίδιο εφαρμογής των ¶ρθρων 7 και 8. Ωστόσο, αποφασίστηκε να μη δημιουργηθεί μια ομάδα εργασίας για τον προσδιορισμό της θέσης που περιγράφηκε στο εγχειρίδιο.

Αντιθέτως, χώρες που υπέγραψαν τη Σύμβαση αποφάσισαν να αναπτύξουν μια «Στρατηγική Περιβαλλοντική Εκτίμηση (ΣΠΕ)». Η ΣΠΕ αποτελεί μια αξιολόγηση των επιπτώσεων προς το περιβάλλον οι οποίες απορρέουν από τις (στρατηγικές) κυβερνητικές αποφάσεις που λαμβάνονται σε υψηλό επίπεδο. Δεν σχετίζεται, επομένως, μόνο με τις αποφάσεις που αφορούν ανεξάρτητα έργα, αλλά επίσης αποσκοπεί στην παροχή ενός μεγαλύτερου πλαισίου δράσης.

Τα μέρη της Σύμβασης Espo αποφάσισαν να ιδρύσουν μια διακυβερνητική ομάδα εργασίας (περιλαμβανομένων των ΜΚΟ) για την ανάπτυξη του πρωτοκόλλου της ΣΠΕ. Αυτή η συνάντηση πραγματοποιήθηκε στο Κίεβο το 2003.

 


Ο δικτυακός τόπος είναι βελτιστοποιημένος για εμφάνιση σε Internet Explorer 4 και άνω