Μερικά πιθανά κριτήρια είναι:

Τουρίστες που επιστρέφουν στις πατρίδες τους ενθουσιασμένοι και ικανοποιημένοι από τον προορισμό τον οποίο επισκέφτηκαν, μεταφέρουν τις εμπειρίες τους και ενθαρρύνουν τους φίλους τους να επισκεφθούν και αυτοί την περιοχή, με αποτέλεσμα να υπάρχει διαρκής επιχειρηματική κίνηση στον προορισμό.

Συνειδητοποίηση της ανάγκης για σεβασμό συγκεκριμένων παραδόσεων και εθίμων, προκειμένου να επιβιώσουν αυτά τα έθιμα με τέτοιον τρόπο ώστε να μην προσβληθεί η τοπική κοινωνία.

Oι κοινωνίες μετρούν την επιτυχία του τουρισμού όχι με βάση τα νούμερα των επισκεπτών, αλλά με βάση τη διάρκεια της διαμονής τους, τα λεφτά που ξοδεύουν και τις εμπειρίες που αποκομίζουν.

Οι τουρίστες δεν μαθαίνουν απλώς πράγματα για τον προορισμό τους, αλλά και τον τρόπο να διατηρήσουν το χαρακτήρα του και να εμβαθύνουν τις δικές τους ταξιδιωτικές εμπειρίες.

Η ανάπτυξη και οι αριθμοί τουριστών διατηρούνται εντός αποδεκτών από τους πόρους ορίων και αποτελούν αντικείμενο διαχείρισης, έτσι ώστε να ελαχιστοποιήσουν οποιαδήποτε επιζήμια αποτελέσματα για το περιβάλλον.

Οι ανάγκες του ντόπιου πληθυσμού αντιμετωπίζονται με τη μεγιστοποίηση της συμμετοχής και της εμπλοκής στη λήψη αποφάσεων. Οι επιχειρήσεις τουρισμού κάνουν ό,τι καλύτερο μπορούν προκειμένου να απασχολήσουν και να εκπαιδεύσουν τοπικούς, να αγοράσουν ντόπιες προμήθειες και να χρησιμοποιήσουν τοπικές υπηρεσίες.

Η βιοποικιλότητα διατηρείται ή εξελίσσεται αφήνοντας έτσι κληρονομιά το φυσικό κεφάλαιο στις μελλοντικές γενεές.