Πιστοποίηση
Οι φορείς (σχήματα) πιστοποίησης αξιολογούν τον τρόπο με τον οποίο οι εταιρείες χειρίζονται συνολικά τα περιβαλλοντικά ζητήματα. Αντίθετα με τα οικολογικά σήματα, τα σχήματα αυτά δεν αναφέρονται στις περιβαλλοντικές επιπτώσεις των εταιρικών προϊόντων. Απαιτούν περισσότερο από τις εταιρείες να ακολουθήσουν τις πρωταρχικές περιβαλλοντικές αρχές και οδηγίες που θέτουν οι ίδιες καθώς διευθύνουν μια επιχείρηση. Συχνά, οι απαιτήσεις σε τέτοια εθελοντικά σχήματα είναι ελαστικές και ανοιχτές σε οποιαδήποτε ερμηνεία και γενικά όχι τόσο ισχυρές όσο αυτών για τα οικολογικά σήματα (πηγή: Ινστιτούτο για τις Μελέτες Πολιτικής, Γλωσσάρι).

Υπάρχουν έξι κοινά στοιχεία σε όλα τα προγράμματα πιστοποίησης:

1. Εθελοντική καταχώρηση
Προς το παρόν, όλα τα προγράμματα πιστοποίησης στη βιομηχανία ταξιδιών και τουρισμού είναι εθελοντικής φύσεως. Οι επιχειρήσεις είναι δυνατό να αποφασίσουν εάν θα κάνουν αίτηση για πιστοποίηση, και πολλές φορές οι εταιρείες πληρώνουν για τον έλεγχο και για άλλες υπηρεσίες. Είναι πιθανόν ότι στο μέλλον, οι κυβερνήσεις θα χρησιμοποιήσουν περισσότερα μέσα για να δελεάσουν τις επιχειρήσεις, όπως είναι η αγορά, η προβολή και "εμπόδια" όπως άρνηση για υπογραφή συμβολαίων, ειδικά σε περιβαλλοντικά ευαίσθητες περιοχές και στην περίπτωση μη πιστοποιημένων εταιρειών.

2. Λογότυπο
Όλα τα προγράμματα επιβραβεύουν τη χρήση ενός λογότυπου, σφραγίδας ή φίρμας που σχεδιάστηκε με σκοπό να διαφοροποιηθεί ένα προϊόν στο πεδίο της αγοράς και να είναι αναγνωρίσιμο από τους καταναλωτές. Η χρησιμοποίηση του λογότυπου επιτρέπεται κυρίως μόνο μετά από πιστοποίηση. Πολλά προγράμματα δίνουν τα λογότυπά τους για διαφορετικά επίπεδα επίτευξης του σκοπού αυτού, π.χ. ένας από τους πέντε ήλιους, υδρόγειος ή φύλλα.

Παράδειγμα
ECOTEL® το οποίο ελέγχει την περιβαλλοντική απόδοση των ξενοδοχείων πολυτελείας, των πανδοχείων και των θερέτρων. Διαθέτει ένα από τα πιο σύνθετα συστήματα και παρέχει ένα διαφορετικό λογότυπο για το κάθε ένα από τα ακόλουθα πέντε πεδία.

Παρέχει ένα διαφορετικό λογότυπο για το κάθε ένα από τα ακόλουθα πέντε πεδία:

  • 1) Διαχείριση στερεών αποβλήτων
  • 2)Αποδοτικότητα σε ενέργεια
  • 3) Διατήρηση νερού
  • 4) Περιβαλλοντική Εκπαίδευση του υπαλληλικού προσωπικού και εμπλοκή της τοπικής κοινωνίας
  • 5) Περιβαλλοντική δέσμευση. Αυτό σημαίνει ότι το κάθε λογότυπο έχει ένα σύστημα στόχων τριών επιπέδων. Με αυτόν τον τρόπο επιτρέπεται στα μέλη να παρουσιάσουν ένα συνδυασμό των λογοτύπων καθώς προχωρούν σε διαφορετικά επίπεδα στο κάθε ένα από τα πέντε πεδία.

 

Όλα τα προγράμματα δηλώνουν γραπτώς ότι τα λογότυπα θα αποσύρονται σε περίπτωση που η εταιρεία αποτύχει να συμμορφωθεί με το σύστημα πιστοποίησης ή τα ίδια τα προγράμματα υιοθετήσουν πιο αυστηρά κριτήρια πιστοποίησης. Υπολογίζεται ότι εκατοντάδες εταιρείες οι οποίες αρχικά υπέγραψαν την Πράσινη Υδρόγειο [σύνδεση με www.greenglobe21.com/] μπορεί να χρησιμοποιούν το λογότυπό της.

3. Κριτήρια τα οποία συμμορφώνονται με τους κανονισμούς ή πηγαίνουν πέρα από αυτούς
Όλα τα προγράμματα πιστοποίησης απαιτούν κατ' ελάχιστον από τα μέλη να συμμορφώνονται με τους τοπικούς, εθνικούς, περιφερειακούς και διεθνείς κανονισμούς και πολλά από τα προγράμματα θέτουν κριτήρια στις εταιρείες για να συμμορφωθούν με αυτές τις οδηγίες.

4. Δημοσιευμένη Δέσμευση για Αειφορική Ανάπτυξη
Όλες οι επιχειρήσεις τουρισμού οι οποίες λαμβάνουν πιστοποίηση, δημοσιοποιούν τη δέσμευσή τους απέναντι σε μια αειφορική ανάπτυξη, αν και μπορεί να έχουν διαφορές ως προς τις πρακτικές που ισχυρίζονται ότι είναι απαραίτητες για μια αειφορική ανάπτυξη. Εκείνοι που εμπλέκονται στα προγράμματα πιστοποίησης τουρισμού κάνουν συνήθως πολιτικές δηλώσεις οι οποίες αφορούν μόνο σε εσωτερικές τους λειτουργίες. Εστιάζουν στο νερό και την ποιότητα του αέρα, στη χρήση των απορριμμάτων και της ενέργειας. Οι εταιρείες που εμπλέκονται με τον αειφορικό τουρισμό, θα έχουν γενικότερες δηλώσεις οι οποίες επίσης περιλαμβάνουν τις επιπτώσεις τους στη διατήρηση και στην τοπική κοινότητα.

5. Αξιολόγηση και Έλεγχος
Όλα τα προγράμματα πιστοποίησης βραβεύουν λογότυπα βάσει ενός κριτηρίου. Η αξιολόγηση και ο έλεγχος μπορούν να διεξαχθούν μία, δύο ή τρεις φορές, και μπορούν να γίνουν από την ίδια την επιχείρηση, από μια βιομηχανία, έναν εμπορικό σύλλογο ή ΜΚΟ ή ακόμη και τη κυβέρνηση.

Έχουν καταγραφεί παγκοσμίως 200 υπηρεσίες πιστοποίησης οι πιο πολλές εκ των οποίων είναι κερδοσκοπικές εταιρείες. Μερικές από αυτές είναι πιστοποιημένες και αναγνωρισμένες εθνικώς, ενώ άλλες όχι.

6. Εγγραφή μελών και συνδρομή
Σε πολλά προγράμματα πιστοποίησης οι συμμετέχοντες (εταιρείες που έχουν κάνει αίτηση για πιστοποίηση) εγγράφονται ως μέλη και πληρώνουν μια συνδρομή. Τα χρήματα των συνδρομών χρησιμοποιούντα για την εκτέλεση του προγράμματος και τη στήριξη της διαφήμισης και προβολής του λογότυπου και των εταιρειών που λαμβάνουν πιστοποίηση. Τα προγράμματα πιστοποίησης και/ή οι ομάδες ελέγχου, επίσης χρεώνουν κάποιο ποσό για τις αξιολογήσεις που κάνουν και για τις υπηρεσίες ελέγχου που παρέχουν, οι οποίες συνήθως εξαρτώνται από το μέγεθος και το εισόδημα της κάθε εταιρείας. Αυτά τα ποσά ποικίλουν και συνήθως τα πιο υψηλά αφορούν εκείνους που χρησιμοποιούν το ISO 14001 ή άλλους τύπους συστημάτων περιβαλλοντικής διαχείρισης. Η εγκατάσταση ενός συστήματος περιβαλλοντικής διαχείρισης, το εκπαιδευτικό πρόγραμμα για την εφαρμογή του και οι τελικοί έλεγχοι μπορούν να κοστολογηθούν σε χιλιάδες δολάρια. Αυτό αποτελεί και το κυριότερο εμπόδιο για την πιστοποίηση μικρών και μικρομεσαίων επιχειρήσεων. Κάποια προγράμματα η Γαλάζια Σημαία σύνδεση με www.blueflag.org], για παράδειγμα- έλαβαν κρατική χρηματοδότηση και έγιναν οι έλεγχοι δωρεάν ή κατ' ελάχιστο κόστος. Εντούτοις, μια τέτοια κρατική χρηματοδότηση δεν είναι δυνατό να ισχύει μακροπρόθεσμα και η χρηματοδότηση προγραμμάτων πιστοποίησης παραμένει ένα μείζων θέμα για περαιτέρω συζήτηση.

Για περισσότερες πληροφορίες σχετικά με την ΠΙΣΤΟΠΟΙΗΣΗ μπορείτε να επισκεφτείτε το: Certification Programs for Sustainable Tourism and Ecotourism.