Πολιτιστική κληρονομιά

Η πολιτιστική κληρονομιά είναι ουσιώδης για την ανάπτυξη αειφορικού τουρισμού. Ο ορισμός της πολιτιστικής και φυσικής κληρονομιάς δόθηκε από τη Σύμβαση για την Προστασία της Παγκόσμιας Πολιτιστικής και Φυσικής Κληρονομιάς (Παρίσι 1972):

Τα μνημεία και οι περιοχές που περιλαμβάνονται στον ορισμό αυτό αναγνωρίζονται ως ένα μέρος της κληρονομιάς η οποία χρήζει προστασίας. Για το σκοπό αυτό, είναι σημαντικό να ληφθούν νέα μέτρα με τη μορφή μιας Συνθήκης που θα εγκαθιστά ένα αποτελεσματικό σύστημα συλλογικής προστασίας της πολιτιστικής και φυσικής κληρονομιάς που έχει παγκόσμια αξία, και το οποίο θα είναι οργανωμένο σε μόνιμη βάση και σύμφωνα με τις σύγχρονες επιστημονικές μεθόδους.

Το UNEP εστιάζει στις Πολιτιστικές και Πνευματικές Αξίες της Βιοποικιλότητας και επιβάλλει στους υπεύθυνους οργάνωσης του αειφορικού παράκτιου τουρισμού να εστιάσουν συγκεκριμένα κοινωνικά θέματα. Παρόλο που η διεθνής κοινότητα έχει αρχίσει να αναγνωρίζει τη σύνθετη σχέση ανάμεσα στη βιολογική και στην πολιτιστική ποικιλότητα, η πολυγλωσσική ποικιλότητα απέχει ακόμη πολύ από το να λάβει υπόψη της τέτοιου είδους θέματα σε διεθνή fora.

"Η περιφρούρηση της γλωσσικής κληρονομιάς των ανθρώπων και η παροχή υποστήριξης στην έκφραση, τη δημιουργία και τη διάδοση αυτής της κληρονομιάς στον μεγαλύτερο δυνατό αριθμό γλωσσών, περιλαμβάνονται στις οδηγίες του Σχεδίου Δράσης για την εφαρμογή της Παγκόσμιας Διακήρυξης της UNESCO σχετικά με την Πολιτιστική Ποικιλότητα". (Παγκόσμια Διακήρυξη της UNESCO σχετικά με την Πολιτιστική Ποικιλότητα, Παρίσι 2001).