Integracja z planami gospodarczymi i przestrzennymi

Rosnąca troska o sposób, w jaki ewoluuje nasze wybrzeże, przekłada się w kategoriach politycznych na pragnienie, aby widzieć wybrzeże jako wspólne dobro, i w ten sposób wnieść je w sferę publicznej interwencji. Różnorodność jest zasobem naturalnym dziedzicznym w swojej naturze. Jest ona odzwierciedlana na różne sposoby, przede wszystkim przez strukturę środowiska biofizycznego. Fundamentalnym wyzwaniem jest wykorzystanie różnorodności zasobów naturalnych bez jej niszczenia.

Kluczową koncepcją jest jakość środowiska, ściśle powiązana z różnorodnością biologiczną i krajobrazową. Społeczno-ekonomiczna użyteczność obszaru przybrzeżnego zależy od dobrej jakości środowiska przybrzeżnego. Gdy środowisko zostanie zdegradowane, stanie się mniej atrakcyjne dla gości i turystów, i ludzie mogą zacząć poszukiwać alternatywnych miejsc. Ta tendencja turystyki do przemieszczania się do nowych, czystszych miejsc, jest dobrze znana. Prowadzi to jedynie do szkód, zarówno w gospodarce, jak i w przyrodzie, takich jak spadające dochody z turystyki, zniszczony krajobraz i bioróżnorodność. Aby unikać takich sytuacji, powinniśmy poszukiwać bardziej skutecznych rozwiązań ekologicznych we wszystkich sektorach społeczno-ekonomicznych, oraz zwiększać udział, świadomość i akceptacje interesów ochrony przyrody wśród społeczeństwa.
 
Skuteczne zarządzanie jest najlepszym narzędziem w tak skomplikowanym środowisku jak wybrzeże. Dobrym plan zarządzania jest jakby łącznikiem między przyrodą a ekonomią. Powinien on podnosić dwa ważne aspekty:
- zrównoważone zarządzanie i wykorzystanie pozytywnego potencjału różnorodności biologicznej i krajobrazowej Europy poprzez optymalne wykorzystanie możliwości społecznych i ekonomicznych na poziomie lokalnym, krajowym i regionalnym;
- lepsza informacja i świadomość dotycząca zagadnień różnorodności biologicznej i krajobrazowej, oraz zwiększony udział publiczny w działaniach na rzecz ochrony i poszerzania takiej różnorodności.