Ustawodawstwo w zakresie zagospodarowania przestrzennego

W wielu krajach wprowadzono prawo zagospodarowania przestrzennego, mające na celu ochronę wartości ekonomicznych, estetycznych i ekologicznych na obszarach wiejskich oraz w szczególności obszarach miejskich i podmiejskich, chociaż rolnictwo i leśnictwo są szeroko wyłączone spod regulacji w zakresie zagospodarowania przestrzennego. Niektóre systemy planowania nieśmiało ewoluują ku lepszej ochronie obszarów naturalnych.

Ekologiczne planowanie miejscowe jest reaktywnym podejściem, które próbuje ograniczać niekorzystne efekty ekologiczne lub ich unikać dla poszczególnych lokalizacji, np. przez określanie, gdzie powinny znajdować się kanały ściekowe, aby uniknąć zanieczyszczenia przyległego cieku wodnego.

Parki przyrodnicze i obszary chronionego krajobrazu.
Prawodawstwo w coraz większej liczbie krajów reguluje tworzenie parków przyrodniczych. Działalność ludzka w granicach parku jest dozwolona, jeżeli jest zgodna z celami parku. Parki przyrodnicze są zwykle podzielone na strefy, i dozwolona działalność jest różna w zależności od stref. Konwencjonalne obszary chronione, takie jak rezerwaty przyrody, mogą być włączone do parków jako specjalnie chronione strefy.