Umowy o zarządzanie

Są to umowy pomiędzy władzami publicznymi lub organizacjami ochrony przyrody a właścicielami nieruchomości, którzy zobowiązują się do zarządzania swoimi ziemiami w określony sposób w zamian za okresowe płatności lub ryczałt. Jeżeli umowy o zarządzanie są przypisane do nieruchomości i zawierają pozytywne zobowiązania, wówczas są one szczególnie użyteczne przy długoterminowej ochronie obszarów o bogatej bioróżnorodności.

Alternatywną formą umów o zarządzanie są osobiste kontrakty z właścicielem nieruchomości, zawierane na względnie krótki okres czasu. Takie instrumenty są coraz częściej używane do promocji ekstensywnego rolnictwa i ochrony cech krajobrazu i półnaturalnych siedlisk. Rolnicy mogą zawierać umowy, zgodnie z którymi otrzymują opłaty za zgodne z ekologicznymi kryteriami gospodarowanie na swoich ziemiach. System ten, początkowo ograniczony do wyznaczonych "obszarów wrażliwych ekologicznie", jest obecnie stosowany na całości terytorium państw członkowskich UE. Podobny system został opracowany w kilku krajach poza Unią Europejską, np. w Szwecji.

Kolejnym rodzajem umowy o zarządzanie jest służebność wiejska ("Countryside Stewardship") stworzona w Wielkiej Brytanii, która ma na celu połączenie ochrony i publicznego wykorzystania ziemi z komercyjnym zarządzaniem ziemiami poprzez krajowy system zachęt. Program ten nie zależy od danego obszaru, i nie jest ograniczony do rolników. Propozycje dotyczące zarządzania, rekultywacji lub odtworzenia określonych kategorii siedlisk czy elementów krajobrazu są przesiewane, i pozostawiane są tylko te najlepsze z ekologicznego punktu widzenia. Umowy obowiązują przez dziesięć lat, a premie wypłacane są od hektara według skali ruchomej, w zależności od złożoności obowiązków w zakresie ochrony przewidzianych umową.