Zarządzanie bioróżnorodnością w hydroponice

 
Hydroponika to hodowla ryb i innych organizmów wodnych dla celów produkcji żywności oraz innych celów. Choć tylko 13% produktów rybnych na świecie pochodzi z hydroponiki, to sektor ten rośnie bardzo szybko (o 6-7% rocznie) i jest aktualnie najszybciej rosnącą branżą produkcji żywności na świecie. Wydajność hydroponiki zależy od bogatej różnorodności innych organizmów wodnych ze względu na pożywienie i na utrzymanie jakości wody. Z kolei może ona mieć niekorzystny wpływ na różnorodność naturalnych populacji organizmów wodnych i na strukturę ekosystemów przez uwalnianie hodowanych organizmów lub konwersję jednych siedlisk w inne. 

Większość produktów hydroponiki pochodzi od około 200 gatunków. Bioróżnorodność wodna w systemach naturalnych spada z alarmującą prędkością, zwłaszcza w wodach śródlądowych. Znacząca większość tego spadku została spowodowana zanieczyszczeniami, zmianami strukturalnymi spowodowanymi przez człowieka w siedliskach wodnych, i uwalnianiem obcych gatunków. Te szkody będą ograniczać wysiłki na rzecz oceny potencjału hydroponicznego organizmów wodnych. Już teraz hodowcy ryb mają trudności z lokalizacją i zbieraniem materiału genetycznego ze zdrowych lub względnie niezakłóconych dzikich populacji. 

Dokumentacja dzikich zasobów genetycznych i zagrożeń dla ich przetrwania jest pierwszym krokiem do wdrożenia określonych środków ochrony dzikich populacji i ich środowisk. Międzynarodowe Centrum Zarządzania Żywymi Zasobami Wodnymi (ICLARM) i FAO stworzyły bazę danych (FishBase), która obecnie zawiera prawie połowę ryb płetwiastych na świecie, w tym prawie wszystkie te, które są bezpośrednio użyteczne dla ludzi. 
 
 
 

Zalecenia UNEP w celu zminimalizowania niekorzystnego wpływu hydroponiki na dzikie gatunki:
  • zamknięta kultura: lepsze zabezpieczenie przed ucieczką organizmów.
  • sterylizacja: łatwy do wprowadzenia sposób na uniknięcie bezpośrednich efektów genetycznych.
  • lokalizacja: umieszczanie farm z dala od dzikich populacji, i wybieranie takich lokalizacji dla hodowli morskich, które pozwolą na zminimalizowanie zabłądzeń, aby zredukować przepływ genów do dzikich populacji.
  • zredukowane lub selektywne rybołówstwo: ochrona lokalnych populacji przez zmniejszenie presji ze strony rybołówstwa lub przez skierowanie tej presji na ryby pochodzące z hodowli.
  • ograniczenia w transporcie: redukcja rozprzestrzeniania egzotycznych genów przez ograniczenie transportu żywych ryb lub jaj. 
  • banki genów: przeciwdziałanie wyginięciu lokalnych populacji przez stworzenie banków genów.
  • minimalne różnice genetyczne względem lokalnych populacji: redukcja skutków przepływu genów przez zminimalizowanie różnic genetycznych między uciekającymi lub wypuszczanymi rybami a docelowymi dzikimi populacjami.
  • szkolenie personelu: podstawowe szkolenie pracowników hydroponiki (w tym również niespecjalistów) w celu zminimalizowania ryzyka przypadkowego wypuszczenia organizmów do ekosystemów wodnych.