Zarządzanie bioróżnorodnością w rybołówstwie na dużą skalę

Teoretycznie, przy odpowiednim zarządzaniu, możliwe jest zrównoważone odławianie ryb w rybołówstwie na dużą skalę. Główną przeszkodą w zrównoważonym odłowie w rybołówstwie jest brak kontroli nad łowiskami i połowami. Wykazywana przez polityków nieumiejętność zajęcia się tymi czynnikami w dużym stopniu ograniczyła efektywność zarządzania. Menedżerowie w rybołówstwie oraz sama branża rybołówstwa niechętnie akceptują fakt, że same środki techniczne rzadko kiedy będą wystarczające do utrzymania i odbudowy ławic. W niektórych przypadkach kwestionują oni również skuteczność limitów połowowych tam, gdzie brak jest ich rygorystycznego monitorowania i przestrzegania.

Troska dotycząca zrównoważonego wykorzystania zasobów wodnych nie jest rzeczą nową, ale stała się ona intensywniejsza na przełomie stuleci. Niedawno Komitet ds. Rybołówstwa (COFT) FAO opracował koncepcję "odpowiedzialnego rybołówstwa", obejmującą szeroki zakres zasad zrównoważonego zarządzania zasobami morskimi, w tym również bioróżnorodnością. Jest ona oparta na strategii zarządzania o następującej charakterystyce:

ˇ opracowanie bardziej wiarygodnych informacji naukowych;
ˇ lepsze wykorzystanie informacji naukowych w zarządzaniu;
ˇ rozwój metod selektywnego połowu ryb;
ˇ połączenie regulacji połowów z lepszymi środkami kontroli;
ˇ narzucenie zarządzania i kontroli połowów dalekomorskich;

Rybołówstwo dalekomorskie na otwartych morzach – lub częściach oceanów nie objętych wyłącznymi strefami ekonomicznymi państw – nie jest zarządzane ani kontrolowane. Jest to problemem szczególnie dla ławic i silnie migrujących gatunków, które są rozproszone, przynajmniej częściowo, poza wyłącznymi strefami ekonomicznymi, i dlatego są podatne na niekontrolowaną eksploatację.