Ochrona gatunków

To podejście, rozwinięte na lądzie, gdzie ocaliło przed wyginięciem wiele gatunków, przybrało całkiem inny kształt na morzu. Używa się go na morzu, by ochronić pewną liczbę gatunków ssaków morskich przed wyginięciem, i kilka innych gatunków morskich, w tym pewne ryby i korale. Kilka gatunków wielorybów zostało ocalonych dzięki międzynarodowemu programowi ochrony, gdy były już na skraju zagłady; w większości krajów program ten powstrzymał połowy wielorybów, i w rezultacie wywarł nacisk na kraje, które odmawiają zaprzestania połowów (Norwegia, Japonia i Islandia). W przypadku niektórych gatunków, takich jak wieloryb właściwy, pomoc przyszła za późno i wyginięcie niektórych genetycznie odległych populacji wydaje się nieuchronne.
Większość zagrożonych gatunków nie zostanie nigdy określona ani objęta ochroną.