Umowy regionalne i sektorowe

Narody przystają na ograniczenie ich suwerenności poprzez przestrzeganie umów międzynarodowych, gdy jest to w ich interesie. Dowody na globalną współzależność ekologiczną stworzyły impuls do wspólnego wysiłku, i obecnie istnieje ponad 150 wielostronnych umów. Oprócz Konwencji Bioróżnorodności, która w obszerny sposób podchodzi do zagadnienia, istnieją cztery globalne umowy (zawarte przed powstaniem Konwencji), które dotyczą poszczególnych aspektów bioróżnorodności. Oto one:

 Zawarte zostały również inne umowy, mające na celu promowanie zrównoważonego wykorzystania kurczących się zasobów, np. Konwencja Wielorybnicza z 1946 roku. Skodyfikowane przepisy dotyczące jurysdykcji na łowiskach i zbioru żyjących zasobów morskich, są teraz zebrane w światowym Prawie Konwencji Morskiej, będącej w mocy od 1994 roku. Mimo, że Konwencja nie dotyczy bezpośrednio bioróżnorodności, reguluje ona wprowadzanie gatunków i zawiera zobowiązanie zachowania rzadkich i wrażliwych ekosystemów i środowisk życia zagrożonych gatunków.

Powyższe podsumowanie pokazuje, że wielkie obszary Ziemi są objęte umowami regionalnymi, których zawartość i rygor jest bardzo różny, i że umowy międzynarodowe dotyczą tylko ograniczonych, chociaż ważnych, aspektów ochrony bioróżnorodności.