Instrumenty prawne zorientowane na gatunki

Przepisy o ochronie gatunkowej zostały przyjęte przez wiele krajów w ostatnich dziesięcioleciach. Te przepisy często zawierają długie listy gatunków chronionych, obejmujących także rośliny. Kiedy dotyczą one gatunków innych niż zwierzyna łowna, wówczas może być problem z przestrzeganiem tych przepisów, szczególnie w przypadku mniej znanych gatunków, które mogą być możliwe do zidentyfikowania tylko przez wąską grupę specjalistów. Co więcej, przepisy te są zwykle ograniczone do zakazów zbierania i handlu, choć niewielka część z nich idzie dalej.

Choć przepisy oparte na gatunkach przyniosły wiele oczywistych sukcesów, to mają one również wady. Przepisy, które zależą od istotnych dowodów na status gatunku zagrożonego oraz od koncentracji zasobów finansowych na odtworzeniu niewielkiej liczby gatunków, mogą nie nadawać się do zastosowania w wielu krajach, gdzie zarówno zasoby informacyjne, jak i finansowe, są ograniczone. Jednostronne akcje na rzecz ochrony gatunków wędrownych mogą również być nieskuteczne, kiedy inne kraje nie chronią tych gatunków, gdy znajdują się one pod ich jurysdykcją; ten problem doprowadził do zwołania Konwencji na rzecz Gatunków Migrujących.