Plany odtworzenia gatunków

Plany odtworzenia to specjalny rodzaj planów zarządzania gatunkami, zwykle opracowywany według prawa nadającego specjalny status zagrożonym gatunkom. Celem planu jest zwykle osiągnięcie takiego stopnia odtworzenia, który pozwoliłby na umieszczenie gatunku w niższej, mniej zagrożonej kategorii.  Klasyfikacja gatunków zagrożonych

Komisja ds. Przetrwania Gatunków (SSC) stworzyła kilka kategorii zagrożenia, do których klasyfikowane są gatunki według potencjalnego ryzyka wyginięcia. Gatunki spełniające kryteria umieszczenia w jednej z kategorii są następnie umieszczane na Czerwonych Listach lub w Czerwonych Księgach. Celem tych kompilacji jest opracowanie bazy danych zagrożonych gatunków, stworzenie bazy dla określenia priorytetów ochrony gatunków, oraz monitorowanie skuteczności działań odtworzeniowych. 

W roku 1994 opracowano nowy system kategoryzacji. Posiada on 10 kategorii: wymarły, wymarły na wolności, krytycznie zagrożony, zagrożony, podatny, zależny od ochrony, prawie zagrożony, niewielka troska, brak danych i nie oceniany. 

Dla trzech kategorii (krytycznie zagrożony, zagrożony i podatny) opracowano szczegółowe kryteria. Każda kategoria wykorzystuje tych samych pięć kryteriów: spadek populacji i siedlisk, obszar siedlisk, rozczłonkowanie lub izolacja populacji, rozmiar populacji, oraz analizę żywotności populacji. Dla każdej kategorii stosowane są różne progi ilościowe.