Bioróżnorodność

 

 

Strategie społeczno-ekonomiczne

Strategie społeczne i ekonomiczne stają się coraz bardziej znaczące w planowaniu bioróżnorodności. Jednakże dla działaczy ochrony przyrody są one czymś nowym i generalnie brakuje doświadczenia w stosowaniu ich w zrównoważonym wykorzystaniu i ochronie bioróżnorodności.

Bodźce ekonomiczne

Bodźce ekonomiczne powinny uczynić z bioróżnorodności wartość, a nie obciążenie dla bezpośrednio zainteresowanych. Mają służyć wzrostowi zysków z działań ochraniających lub przywracających cenne siedliska biologiczne, jak również zwiększeniu kosztów lub zmniejszeniu zysków z działalności niszczącej środowisko.

Bodźce ekonomiczne stanowią podzbiór wszystkich możliwych zachęt do ochrony bioróżnorodności. Bodźce ekonomiczne korzystają zwykle z mechanizmów rynkowych, aby wpływać na podejmowanie decyzji. Koncentrują się one na cenach, zarówno w pośredni, jak i bezpośredni sposób. Istnieje kilka typów bodźców ekonomicznych:

  • Bodźce pozytywne: wszelkie pieniężne (bezpośrednie dotacje, udział w kosztach, korzyści podatkowe) i niepieniężne (takie jak uznanie i nagrody za wybitne osiągnięcia) zachęty, które pobudzają lub motywują rządy, miejscowe społeczności i organizacje międzynarodowe do ochrony bioróżnorodności.
  • Bodźce zniechęcające: jakikolwiek mechanizm, który internalizuje koszt zużycia i/lub zniszczenia zasobów biologicznych w celu zniechęcenia do czynności zubażających bioróżnorodność. 
  • Bodźce pośrednie: mechanizmy, które tworzą bądź poprawiają sytuację na rynku i polityka cenowa, która zachęca do ochrony i zrównoważonej gospodarki bioróżnorodnością.
  • Indirect incentives: any mechanism that creates or improves upon markets and price sig-nals for biological resources, encouraging the conservation and sustainable use of biodi-versity.
  • Bodźce wynaturzone: bodziec, który wzmaga działalność zmniejszającą bioróżnorodność. Są one wynikiem nieudanej interwencji ze strony rządu. Większość z "nietrafionych" bodźców ma służyć zupełnie innym celom, a ich nietrafność wynika z czynników zewnętrznych lub też nieoczekiwanych skutków ubocznych określonej polityki.
Strategie społeczno-ekonomiczne

Oto dwa ważne rodzaje strategii społecznych:

  1. użycie wiedzy lokalnej społeczności 

  2. oraz
  3. strategie dla zwiększenia uczestnictwa miejscowej ludności.
Przykładem strategii ekonomicznych mogą być:
Przykład: Ochrona Ekostystemów Krasowych (KEC) – Chorwacja

Projekt pod nazwą Ochrona Ekosystemów Krasowych (KEC) ma na celu ochronę różnorodności biologicznej i krajobrazowej ekosystemów krasowych w Chorwacji, z uwzględnieniem potrzeb miejscowej ludności. KEC jest przygotowywany w oparciu o Narodową Strategię i Plan Działania na Rzecz Ochrony Bioróżnorodności, i jest zgodny z celami społeczno-ekonomicznymi Chorwacji. W grudniu 2001, Globalny Fundusz Środowiska (GEF) przyznał 5,07 mln dolarów na projekt Ochrony Ekosystemów Krasowych, podczas gdy wkład Republiki Chorwacji wyniósł 3,3 mln dolarów. 

Przygotowanie projektu zostało zakończone wraz z końcem 2000 roku. Projekt będzie wdrażany w przeciągu pięciu lat, przy czym pieniądze z funduszu będą dostępne w końcu 2007 roku. W czasie przygotowywania projektu, przeprowadzono podstawowe badania rozwoju społecznego i rolniczego, bioróżnorodności, ram prawnych i instytucjonalnych ochrony bioróżnorodności, planów zagospodarowania przestrzennego, planów zarządzania zasobami naturalnymi, opinii publicznej, edukacji i uczestnictwa społeczności lokalnych. Opracowano koncepcję i formułę projektu w ramach serii warsztatów zorganizowanych na poziomie lokalnym i ogólnokrajowym.

Fundusze projektu będą transferowane za przeprowadzenie następujących elementów:

  • wzmocnienie zdolności kraju do ochrony bioróżnorodności i pomocy w zarządzaniu zasobami naturalnymi;
  • ustanowienie mechanizmów, opartych o społeczności lokalne, w celu ochrony bioróżnorodności i zrównoważonego użycia zasobów w rejonie krasowym; oraz
  • zarządzanie projektem i monitorowanie.
W celu zapewnienia bodźców zachęcających miejscową społeczność do uczestnictwa w ochronie bioróżnorodności, niewielkie dotacje zostały przeznaczone dla populacji regionu. Prywatni przedsiębiorcy, organizacje pozarządowe, a także instytucje regionu będą mogły się ubiegać o dotacje rzędu 200, 10 000 i 25 000 dolarów na tradycyjną działalność i rzemiosło, które przyczyniają się do ochrony bioróżnorodności i pomaga ograniczyć presję na środowisko. 

 
 
 

BackForward