Moduł Geograficzne Systemy Informacyjne



Koncepcje – Podstawy
 
Systemy GIS rozwijały się bardzo dynamicznie w ciągu ostatnich 30 lat, i stały się jednym z najważniejszych narzędzi dostępnych dla zarządzających obszarami przybrzeżnymi. Ułatwieniem w rozwoju GIS były kluczowe innowacje w szeregu różnych dziedzin, takich jak informatyka, systemy baz danych, przetwarzanie obrazów, teledetekcja.

Początkowo systemy GIS były używane w odniesieniu do konkretnych problemów, np. Kanadyjski System Informacji Geograficznej, który został stworzony w celu rozwiązywania problemów związanych z wielkoskalowym planowaniem zagospodarowania przestrzennego. Takie systemy były jednostkowe, drogie, trudne w użytkowaniu i pozwalały jedynie na ograniczony transfer danych. W miarę rozszerzania się rynku systemów GIS w latach 80 i 90, firmy komercyjne zaczęły projektować ogólne systemy, które są tańsze, łatwiejsze w użytkowaniu, i pozwalają na wykorzystywanie danych z szerokiej gamy źródeł (na przykład, zobacz: www.mapinfo.com, www.esri.com, www.idrisi.clarku.edu). Podsumowanie historii systemów GIS znajduje się pod adresem GIS Timeline ).

Równolegle z rozwojem systemów GIS następował rozwój technik teledetekcji, a w szczególności zdjęć lotniczych i satelitarnych. Dane teledetekcyjne są obecnie względnie tanie, są łatwo dostępne za pośrednictwem Internetu, i stanowią kluczowe źródło danych wykorzystywanych w systemach GIS (na przykład zobacz: www.coastbase.org, www.terraserver.com).

Pojawienie się systemów GIS dla ZZOP

Barlett i Wright (1999) stwierdzili, że brzegowe i morskie systemy GIS napotykają na "wyzwania przedstawienia środowiska bardzo dynamicznego, wielowymiarowego, o rozmytych granicach". Mimo tych wyzwać, wykorzystanie systemów GIS w obszarach przybrzeżnych będzie wzrastać z kilku powodów:

  • zapotrzebowanie na dane w procesie decyzyjnym
  • bardzo wysokie koszty badań w obszarach morskich
  • komercjalizacja systemów GIS (szczególnie w hydrografii i oceanografii)
Prawdopodobnie jeszcze istotniejszym w wykorzystaniu GIS w ZZOP było coraz częstsze występowanie współpracującego zarządzania brzegowo-morskiego, w którym potrzeba dobrej jakości informacji okazała się być kluczowa. Zostało to zademonstrowane w regionie Epirus w Grecji nad Morzem Jońskim (patrz pełny przykład).

Aktualnie największymi ograniczeniami w wykorzystaniu systemów GIS w ZZOP są:

  • jakość danych
  • możliwości uaktualniania danych
........a nie moc obliczeniowa komputerów.

Cap Tuzla Romanian klify
















 

BackForward