Współczynnik B/C jest stosunkiem obecnej wartości korzyści i kosztów (zdyskontowanych według tej samej stopy dyskontowej/odsetkowej). Rozwiązania posiadające współczynnik B/C wyższy od 1 są uznawane za dochodowe.

Wewnętrzna stopa zwrotu (IRR) jest stopą dyskontową, przy której zdyskontowane korzyści są równe zdyskontowanym kosztom. Decyzja dotycząca dochodowości jest oparta na porównaniu IRR z minimalną stopą procentową (wybór polityczny).

Koszty i korzyści poszczególnych rozwiązań są porównywane z sytuacja odniesienia (w większości przypadków jest to sytuacja zerowa). Do przedstawienia ich wartości w postaci pieniężnej można wykorzystać ekonomiczne modele predykcji (przewidywania). Trudno jest jednak oszacować korzyści w sposób zadowalający. Niektóre rodzaje korzyści nie mogą być wyrażone w kategoriach pieniężnych i będą opisywane w sposób jakościowy. Wartość takich korzyści są oznaczane w przeglądzie efektów jako PM. W takich przypadkach przegląd efektów nie daje pełnej informacji o tych efektach, zatem jednoznaczne uszeregowanie rozwiązań jest niemożliwe.

Szczególną metodą pieniężną jest analiza efektywności ekonomicznej, która może być wykorzystywana do identyfikacji rozwiązania, która:

Analiza efektywności ekonomicznej nie może być wykorzystywana do określania rentowności rozwiązań, a jedynie do ich uszeregowania.

Przy przekładzie wartości niepieniężnych – np. rezerwatów przyrody – na pieniężne, korzysta się czasami z tzw. wartości odtworzeniowej. W takich przypadkach konieczne jest udzielenie odpowiedzi na pytania typu: "Ile społeczeństwo jest gotowe zapłacić za utrzymanie rezerwatu przyrody lub stworzenie nowego".