Ramy instytucjonalne

Zarządzanie strefami przybrzeżnymi w Holandii jest wysoko zdecentralizowane. Główne działania zarządcze są wykonywane przez administrację lokalną i regionalną, a także ‘rady wodne’ (waterschappen), złożone z właścicieli ziemi i dzierżawców. ‘Rady wodne’ zarządzają liniami brzegowymi, tj. ustanawiają obronne struktury przybrzeżne w swoim rejonie. Rząd regionalny nadzoruje ich działania, a na szczeblu krajowym cały system  jest nadzorowany przez Ministerstwo Transportu, Robót Publicznych i Gospodarki Wodnej, które działa jako główna agencja przybrzeżna (Koekebakker and Peet, 1996).

Oprócz roli nadzorczej, rząd narodowy odgrywa główną rolę w zarządzaniu strefami przybrzeżnymi w odniesieniu do spraw wagi ogólnokrajowej.
Brak przestrzeni to główny problem w całej Holandii, włączając w to strefy przybrzeżne. Z tego powodu prawo ściśle reguluje zagospodarowanie przestrzenne. Procedury i podstawowe ramy działania na szczeblu państwowym są przedstawione w ustawie o planowaniu przestrzennym z roku 1965.
Według tej ustawy, każdy szczebel administracji (narodowy, prowincjonalny, samorządowy), musi stworzyć ramy planowania przestrzennego. Dokument ten jest aktualizowany co 10 lat w oparciu o bieżącą sytuację społeczno-ekonomiczną i inne potrzeby społeczeństwa. Wszystkie 12 prowincji i większe miasta mają obowiązek stworzenia bardziej szczegółowych ram regionalnych co 10 lat. W oparciu o plan regionalny, wszystkie gminy tworzą swój własny plan (Bestemmingsplan). Plany te są ważne dla polityki przybrzeżnej, ponieważ  strefa przybrzeżna, (do 1 km od brzegu) podlega administracyjnej władzy samorządów.  Wszystkie działania, które mają związek z planowaniem przestrzennym, takie jak rekreacja, budownictwo mieszkaniowe, ochrona środowiska i lokalizacja zakładów przemysłowych muszą być uregulowane przez plany samorządowe. Oznacza to, że te plany lokalne mają silną i determinującą rolę.
 
Niektórzy autorzy przypisują sukces zaangażowania społecznego w zarządzaniu przybrzeżnym w Holandii wysokiej decentralizacji organów decyzyjnych. Ludzie są całkiem blisko samorządów, gdzie dokonuje się wielu decyzji. Sprawia to, że wzrasta efektywność, dostęp do informacji staje się łatwiejszy, a proces decyzyjny bardziej przejrzysty.