Jesteś tutaj: / Studia przypadków / Mamaia - Rumunia


Opis obszaru
Rumuńskie wybrzeże Morza Czarnego jest znane ze swojego drobnego, miękkiego piasku i bezpiecznych plaż o łagodnym spadku. Woda w Morzu Czarnym ma niski poziom zasolenia w porównaniu z innymi morzami wewnętrznymi (tylko 17‰). Praktycznie nie występują tu pływy i prądy, i rzeczywiście przez większą część lata morze jest spokojne. Średnia szerokość geograficzna i niewielka wysokość sprzyjają suchemu klimatowi i zapewniają długi sezon, trwający od maja do października. Wschodnia ekspozycja brzegu gwarantuje spektakularne wschody słońca i maksymalne nasłonecznienie wynoszące ponad 14 godzin na dobę w szczycie sezonu letniego. Mamaia jest miejscem szczególnie odpowiednim dla rodzin ze względu na bezpieczną, 8-kilometrową plażę, znaną z drobnego, miękkiego piasku, przy której rosną grusze polne.

MAMAIA: Według legendy, bogowie stworzyli Mamaię, aby połączyć porwaną księżniczkę z jej córką, która, uwięziona na brzegu, krzyczała "Mamaia! Mamaia!". Jest to najstarsza ze wszystkich rumuńskich miejscowości wypoczynkowych. Została założona w roku 1906, na wąskim przesmyku lądu między jeziorem Siutghiol (jednym z największych słodkowodnych jezior w Rumunie) a Morzem Czarnym, zaledwie 5 km na północ od Konstancy. Kurort rozwitł po roku 1919 wraz z założeniem kasyna i budową luksusowych willi, i stał się letnią rezydencją króla Ferdynanda.




Na plaży w Mamaia występuje największa koncentracja działalności turystycznej i jest ona narażona na silną erozję.

Przyczyny erozji
Budowle hydrotechniczne na Dunaju i jego dopływach spowodowały znaczący spadek ilości osadów niesionych przez tę rzekę, co miało negatywny wpływ na bilans osadów przybrzeżnych. Dodatkowo prace hydrotechniczne i portowe zakłóciły prąd płynący wdłuż brzegu, co oznaczało spadek ilości przybrzeżnych osadów i spowodowało silną erozję, szczególnie na plaży w Mamaia. W południowej części wybrzeża, która została najsilniej dotknięta erozją, zbudowano różnego rodzaju ochronne budowle hydrotechniczne.

Erozja plaży w Mamaia
Erozja brzegu jest szczególnym problemem w Mamaia ze względu na groblę ochronną portu w Midia (o długości 5 km), która stanowi barierę dla prądów wzdłuż brzegu, płynących z północy na południe. Grobla ta odchyla strumień osadów z dala od brzegu w kierunku południowo-wschodnim; w ten sposób plaża Mamaia została przekształcona w zatokę, prawie całkowicie pozbawioną naturalnego strumienia osadów. Po przegrodzeniu Dunaju zaporą nastąpił ogólny spadek zasilania osadami w strefie przybrzeżnej, co również przyczyniło się do erozji.
Zimą 1988 roku południowa część plaży została silnie zniszczona przez erozję. Linia brzegowa cofnęła się o 59 m, a w latach 1966-1988 erozji uległ obszar plaży o powierzchni 88900 m2. Konieczne były pilne działania zabezpieczające (6 falochronów równoległych do brzegu i sztuczne zasilanie plaży) na plaży w Mamaia. Po wdrożeniu programu ochrony wybrzeża linia brzegowa cofnęła się jedynie o 35 metrów i to tylko na niewielkim obszarze. Zarejestrowano akumulację osadów o maksymalnej wartości 15 m w okresie 1978-1995.


 

Południowa część plaży w Mamaia
a) w 1961 r. przed budową portu w Midia
b) w 1986 r. – po budowie portu


Efekty ochrony wybrzeża
Sztuczne zasilanie piaskiem jest coraz częściej stosowanym "miękkim" rozwiązaniem w zakresie zarządzania wybrzeżem, w odróżnieniu od "twardszych" środków w postaci budowy falochronów i ostróg.
Do zalet sztucznego zasilania plaży jako opcji w zakresie zarządzania należą pozytywne efekty estetyczne, które często wzmacniają wartość rekreacyjną, oraz minimalne prawdopodobieństwo spowodowania erozji down-drift. Sztuczne zasilanie plaży zostało zastosowane w Mamaia w celu wzmocnienie zerodowanej plaży odpowiednim materiałem piaszczystym, ale niestety użyty piasek okazał się bardzo drobny i nie było możliwe uzyskanie dokładnego dopasowania. Do podstawowych wytycznych należy zasada, że materiał wykorzystywany do uzupełnienia musi być zgodny pod względem formy i rozmiaru z lokalnym materiałem na plaży. W przypadku plaży w Mamaia ten element został zaniedbany. Kolejna ważna, elementarna zasada, którą przeoczono, jest unikanie skrajności, ponieważ kiedy materiał jest zbyt drobny (np. piasek z jeziora Siutghiol), powoduje to lokalne zmętnienie i problemy z retencją wody. Skutkiem był zwiększony poziom erozji, wyższy od normalnego dla tego rodzaju środowiska.

Efekty budowy falochronów są umiarkowanie pozytywne, ponieważ rozpraszają one energię nacierających fal i redukują ich siłę. W konsekwencji południowa część plaży w Mamaia jest częściowo zabezpieczona przed erozją, jednak dotyczy to tylko części będących "w cieniu" falochronów, pozwalających na odbudowę plaży. Płytkie profile głębokościowe w chronionym obszarze plaży w Mamaia wykazują zmianę pozycji izobat (–1 do –4 m) w głąb morza na tyłach falochronów.

Należy wspomnieć o negatywnych aspektach falochronów:

  • Nieestetyczny wygląd falochronów wyspowych
  • Krańce falochronów są niszczone ze względu na procesy erozyjne
  • Zmiany kierunku prądów powodują erozję plaży pomiędzy falochronami
  • Zwiększone procesy erozji w niechronionym obszarze plaży

 

 

Efekty niepożądane:

  • Zmiany układu prądów
  • Znaczące zmiany profilu plaży
  • Spadek transportu osadów
  • Jakość wody do kąpieli w sezonie letnim
  • Migracja czworonogów z falochronów

 

Potencjalne ryzyko erozji brzegu
W Mamaia występuje ryzyko erozji, ponieważ jest to wąski pasek piasku, który jest narażony na działanie sił hydrodynamicznych i któremu brakuje zasilania osadami. W czasach reżimu komunistycznego, kiedy Mamaia została silnie dotknięta erozją, wprowadzono środki ochrony wybrzeża. Infrastruktura i obiekty turystyczne zostały uszkodzone. Znaczna część plaży zniknęła, to samo stało się z promenadą. Proces erozji będzie trwał, jeżeli nie zostaną podjęte odpowiednie działania na rzecz ochrony plaż. W przypadku silnego sztormu istnieje ryzyko zniszczenia plaży i kurortu.

Pojemność turystyczna
Kurort Mamaia ma największą liczbę miejsc noclegowych na całym rumuńskim wybrzeżu czarnomorskim, wynoszącą 26 474 łóżka w 61 hotelach (od 1 do 5 gwiazdek), 14 willach i 3 polach biwakowych w roku 2002. Jest on położony między jeziorem Siutghiol a Morzem Czarnym na północ od Konstancy, z którą jest połączony. Kurort został założony w 1906 r., kiedy zbudowano pierwszą budowlę kąpieliskową. Po 1919 roku zbudowano kasyno i rezydencję króla Ferdynanda. W drugim etapie, na początku lat sześćdziesiątych, zbudowano pierwsze hotele. Nowy kurort stał się znany w południowo-wschodniej części Europy ze względu na swoją plażę z drobnym piaskiem.


 Dla wszystkich nadmorskich kurortów w południowej części rumuńskiego wybrzeża, w tym Mamaia
Strumienie turystów
1997 1998 1999 2000 2001
Turyści zagraniczni 72452
61998
48275
43817
58025
Turyści krajowi
782084 844056
720648
713927
687479
Total tourists
854536
906054
768923
757789 745504


 

Wpływ erozji plaży na turystykę
Powerzchnia plaży w Mamaia, obliczona na odcinku wybrzeża o długości 1,5 km, zmniejszyła się o około 65% w latach 1966-1988, tj. o 4 metry kwadratowe plaży na jednego turystę. Taka utrata powierzchni plaży oznacza zmniejszenie pojemności turystycznej o około 11 000 turystów w ciągu najbliższych 22 lat.

 



Monitoring

 


This site is optimized for viewing with Internet Explorer 4 and higher
Top