Jesteś tutaj: / Wstęp / Wprowadzenie do turystyki nadmorskiej

Natura turystyki / Pojęcie

Wzrost zainteresowania turystyką jest jednym z głównych zjawisk ekonomicznych i społecznych dwudziestego wieku.

Turystyka jest "przemieszczaniem się ludzi w czasie i przestrzeni poza własne środowisko w celach zawodowych lub wypoczynkowych". Natomiast turysta – według Światowej Organizacji Turystyk World Tourism Organisation (WTO) to "przybysz pozostający w kraju odwiedzanym w celach zawodowych lub wypoczynkowych dłużej niż 24 godziny".


Jak widać, pojęcie turystyki jest zbiorowym określeniem wszystkich relacji i zjawisk kojarzonych z ludźmi, którzy podróżują, bez względu na powód. Termin ten nie ma precyzyjnie wyznaczonych granic i może być również rozumiany jako przemysł sam w sobie.

 

Turystyka globalna

Turystyka rozwinęła się niezwykle intensywnie w ciągu ostatnich 50 lat i stała się przemysłem na skalę światową. Według prognoz WTO w najbliższych dziesięcioleciach podróże na duże odległości będą wzrastały szybciej (o 5,4% rocznie) niż podróże w obrębie regionów (o 3,8%). Statystyki WTO za rok 2002 szacują łączną kwotę wpływów z turystyki na 463 miliardy dolarów, łączną ilość podróży turystycznych na 693 miliony, i przewidują, że do 2010 r. tych podróży będzie ponad miliard. Turystyka europejska stanowi 2/3 światowej, a do 2025 r. spodziewany jest jej dwukrotny wzrost. Numerem jeden na świecie wśród celów wypraw turystycznych jest Morze Śródziemne, które generuje 1/3 globalnych dochodów z turystyki.


Konferencja World Coast Conference (The World Coast Conference) w 1993 r. uznała turystykę za największą na świecie odrębną gałąź przemysłu i oszacowała, że dostarcza ona 5-6% połączonego produktu krajowego brutto wszystkich krajów. W wielu państwach nadmorskich turystyka wytwarza o wiele wyższy procent PKB.

 

Prognozy przemysłu turystycznego

"Wizja turystyki 2020" sporządzona przez Światową Organizację Turystyki (WTO) przewiduje, że około roku 2020 można się spodziewać 1,56 miliarda podróży turystycznych po świecie. Spośród nich 1,2 miliarda będą stanowiły podróże wewnątrz regionów, a 0,4 miliarda – dalekie wyprawy.

Ogólna liczba podróży turystycznych przypadająca na dany obszar wskazuje na to, że około 2020 r. trzema najchętniej wybieranymi regionami będą: Europa (717 milionów turystów), wschodnia Azja wraz z obszarem Pacyfiku (397 milionów) i obie Ameryki (282 miliony).



Źródło: Światowa Organizacja Turystyki

 

Ćwiczenie dla użytkownika:
Jakie miejsca najczęściej wybierają Europejczycy jako cel swoich podróży?


 

Fakty i liczby

Turystyka jest jednym z najbardziej prężnych sektorów gospodarki w krajach członkowskich Unii Europejskiej. Działalność turystyczna we wszystkich krajach członkowskich obejmuje około 2 milionów przedsiębiorstw (głównie małych i średnich). Generują one obecnie do 12% PKB (bezpośrednio lub pośrednio), 6% zatrudnienia (bezpośrednio) i 30% handlu zagranicznego. Należy oczekiwać dalszego wzrostu wszystkich tych liczb ze względu na spodziewany wzrost popytu turystycznego. Analiza zmian w turystyce na obszarze UE w ostatnich 20 latach pokazuje, że liczba noclegów i miejsc noclegowych wzrosła o prawie 64%, podczas gdy wzrost populacji wyniósł jedynie 6,2% (EC 2002).


(Źródło: Statistics in focus Theme 4-40, EC 2002)

W 1999 turystyka w krajach EEA (Europejskiego Obszaru Gospodarczego – European Economic Area, tj. krajach członkowskich UE, Norwegii i Islandii) wygenerowała 1,04 miliarda dolarów PKB (bezpośrednio lub pośrednio). Jej całkowity udział w dochodzie narodowym waha się od 9,04% w Holandii do 24,39% na Islandii. Turystyka jest również silnym motorem zatrudnienia z ogólną liczbą 18,5 miliona miejsc pracy (zatrudnienie bezpośrednie i pośrednie), z udziałem w całkowitym zatrudnieniu od 6,92% w Niemczech do 20,87% na Islandii (WTTC – World Tourism and Travel Council, Światowa Komisja Turystyki i Podróży, 2001).


Innym wskaźnikiem ważnej roli turystyki w gospodarkach narodowych jest odsetek sald rachunków bieżących pokrywanych przez wpływy z turystyki. W 1992 r. wskaźnik ten dla niektórych krajów basenu Morza Śródziemnego był następujący: Hiszpania 71%, Grecja 28%, Malta 102% i Cypr 74%.


Niemniej jednak w krajach europejskich występują znaczące różnice regionalne w poziomie rozwoju turystyki, wskazujące na nierówny rozdział korzyści ekonomicznych. Jednym z najbardziej znanych obszarów turystycznych jest Majorka, gdzie dobrobyt lokalnego społeczeństwa jest ściśle powiązany z rozwojem turystyki, której udział w PKB wynosi 70% (EEA 2001).

 

Cypr

 

 

Turystyka nadmorska

Turystyka nadmorska bazuje na unikalnym połączeniu zasobów na granicy środowiska lądu i morza: słońca, wody, plaż, wspaniałych, malowniczych krajobrazów, bogatego zróżnicowania biologicznego (gatunki ptaków, wielorybów, korali itp.), owoców morza i dobrej infrastruktury transportowej. W oparciu o te zasoby w wielu nadmorskich obszarach rozwinęły się różne dochodowe usługi, takie jak dobrze utrzymane plaże, nurkowanie, podróże łodzią, wycieczki w celu obserwacji ptaków, restauracje czy usługi medyczne.


W połowie XX wieku turystyka nadmorska w Europie przekształciła się w turystykę masową i stała się dostępna finansowo niemal dla każdego. Obecnie 63% europejskich wczasowiczów preferuje wybrzeże (EC, 1998). Branża turystyki nadmorskiej w Europie staje się coraz bardziej konkurencyjna, ponieważ turyści wymagają coraz lepszej jakości za jak najniższą cenę. Współczesny turysta oczekuje czegoś więcej niż tylko słońca, morza i piasku, tak jak to było jeszcze dwadzieścia lat temu. Wymaga on wielu związanych z nimi różnorodnych rodzajów aktywności, przeżyć i doświadczeń, obejmujących sport, kuchnię, kulturę i atrakcje przyrodnicze. Jednocześnie lokalne społeczności w miejscowościach turystycznych coraz bardziej niepokoją się o to, jak uchronić od negatywnych wpływów własną tożsamość, środowisko oraz naturalne, historyczne i kulturowe dziedzictwo.

Fakty i liczby

Czy wiesz, że wybrzeże jest ulubionym celem wyjazdów turystycznych?
Większość europejskich urlopowiczów wybiera morze (63%). Inne główne cele podróży to góry (25%), miasta (25%) i wieś (23%). Na jednym krańcu tej statystyki są Grecy - ośmiu na dziesięciu wybiera morze (najczęściej we własnym kraju). Z drugiej strony tylko trzech z dziesięciu Finów dokonuje takiego samego wyboru.

Fakty i liczby

Obszar Morza Śródziemnego jest głównym celem podróży turystycznych na świecie. Oczekuje się, że w ciągu mniej niż 20 lat ilość turystów odwiedzających Morze Śródziemne wzrośnie z 220 do 350 milionów (w 2020 r.). 84% turystów pochodzi z Europy, przede wszystkim z krajów północnych i zachodnich. Największym rynkiem turystycznym są Niemcy, następnie Wielka Brytania, Francja i Holandia. Prawie 80% turystów jadących nad Morze Śródziemne wybiera Hiszpanię, Francję, Włochy lub Grecję (WTO, 2003).


Wybrzeża Morza Śródziemnego otrzymują jedną trzecią światowych wpływów z turystyki. Od przeszło trzech lat 2/3 tej sumy wraca do rąk mniej niż 10 operatorów turystycznych z północnej Europy (WTO, 2003).

Masowa turystyka jest obecnie jedną z głównych przyczyn strat ekologicznych w regionie. Niektóre miejsca, niegdyś nieskażone, dziś są już nie do uratowania.

 

Ćwiczenie dla użytkownika
Turystyka to:

  1. Przemieszczanie się ludzi w czasie i przestrzeni, poza ich własne środowisko w celach wypoczynkowych lub zawodowych.
  2. Jakakolwiek podróż człowieka poza miejsce zamieszkania na dłużej niż 24 godziny.

 

Fakty i liczby

Morze Śródziemne - jeden z najbardziej zagrożonych ekoregionów świata

WWF (World Wildlife Fund – Światowy Fundusz na rzecz Przyrody) zidentyfikował 200 obszarów na świecie (nazywanych ekoregionami), które mają decydujące znaczenie dla zachowania zróżnicowania biologicznego. Jednym z takich najważniejszych globalnie regionów, i jednocześnie jednym z najbardziej zagrożonych, jest region Morza Śródziemnego.

Oto 10 kluczowych obszarów tego morza, gdzie istnieje pilna potrzeba stworzenia nowych rezerwatów i zmian w praktykach zarządzania wybrzeżem:

• marokańskie wybrzeże Morza Śródziemnego i morze wokół wyspy Alboran (tzw. Morze Alboran), koralowe wybrzeże Tunezji (Hiszpania, Maroko, Tunezja)
• wybrzeże i wyspy Dalmacji (Chorwacja)
• półwysep Cyrenajka i zatoki Syrta i Gabes (Libia, Tunezja)
• wybrzeże i morze południowej Anatolii i północno-wschodniego Lewantu (Turcja)
• Morze Egejskie i jego wybrzeża (Grecja, Turcja)
• Sardynia i Korsyka (Włochy, Francja)
• Baleary - wyspy i morze (Hiszpania)
• Morze Liguryjskie i Prowansalskie (Francja, Włochy)
• południowa część Morza Tyrreńskiego - wybrzeża i morze (Włochy)
• wybrzeże i morze południowo-zachodnich Bałkanów, Wyspy Jońskie (Albania, Grecja)


 

Ćwiczenie dla użytkownika
Biorąc pod uwagę specyfikę użytkowania wybrzeża, sporządź listę potencjalnych pozytywnych i negatywnych wpływów rozwoju turystyki na środowisko naturalne.


 

Ćwiczenie dla użytkownika
Jak sądzisz, czy starzenie się populacji ma wpływ na turystykę?


 

 

 


Monitoring

 


This site is optimized for viewing with Internet Explorer 4 and higher
Top