Jesteś tutaj: / Praktyka / Narzędzia / Ocena pojemności środowiska

Ocena pojemności środowiska

Analiza pojemności jest stosowana przy planowaniu środowiskowym, aby dać wskazówki do podjęcia decyzji związanych z wykorzystaniem przestrzeni. Jest podstawową metodą, szeroko stosowaną do określenia zdolności obszaru do wytrzymania maksymalnego poziomu rozwoju turystyki, rolnictwa, przemysłu i infrastruktury. Ponieważ istnieją różnice między poszczególnymi rodzajami działalności, właściwe jest odpowiednie zdefiniowanie pojemności zgodnie z konkretnymi zastosowaniami. Pod tym względem pojemność środowiska jest specyficzna dla obszaru i specyficzna dla użytkownika.

 

 

Składniki pojemności środowiska turystycznego

Czynniki pojemności środowiska obracają się wokół trzech podstawowych składników lub wymiarów: fizyczno-ekologicznego, społeczno-demograficznego i polityczno-gospodarczego. Te wymiary odzwierciedlają także zakres zagadnień rozważanych w praktyce. Oczywiście, biorąc pod uwagę pojemność środowiska, te trzy komponenty powinny być rozpatrywane pod kątem różnej wagi (znaczenia) w różnych miejscach docelowych. Różnice wynikają z typu miejsca (charakterystyki / osobliwości), typu(ów) istniejącej turystyki (nadmorska, na obszarze chronionym, wiejska, górska, historyczna) i połączenia turystyka / środowisko. Niemniej jednak te trzy komponenty do pewnego stopnia są powiązane ze sobą nawzajem (EC, 2002).

Przykłady wskaźników pojemności dla komponentu fizyczno-ekologicznego (EC, 2002)

  1. Możliwy do przyjęcia poziom zatłoczenia lub gęstości zabudowy w kluczowych obszarach / miejscach takich jak parki, muzea, ulice miejskie itd.
  2. Maksymalna możliwa do zaakceptowania strata zasobów naturalnych (tj. wody lub ziemi) bez znaczącej degradacji funkcji ekosystemu lub różnorodności biologicznej lub wyginięcia gatunków.
  3. Możliwy do przyjęcia poziom zanieczyszczenia powietrza i wody oraz zagrożenie hałasem, wynikające ze stopnia tolerancji lub zdolności asymilacyjnych lokalnych ekosystemów.
  4. Intensywność wykorzystania infrastruktury transportowej, obiektów i usług.
  5. Wykorzystanie i zatory w obiektach użytkowych i systemach zaopatrywania w wodę, energię elektryczną, gospodarki ściekami, gromadzenia, oczyszczania i odprowadzania odpadów trwałych oraz systemie telekomunikacji.
  6. Odpowiednia dostępność innych obiektów i usług lokalnych związanych ze zdrowiem i bezpieczeństwem publicznym, mieszkaniami, pracą na rzecz społeczności lokalnej itd.
A. Komponent fizyczno-ekologiczny

Wymiar fizyczno-ekologiczny obejmuje wszystkie stałe i zmienne składniki środowiska naturalnego i kulturalnego, a także infrastrukturę. Komponenty stałe są związane z pojemnością systemów naturalnych. Czasami są one określane mianem możliwości ekologicznych, możliwości asymilacyjnych itp. Człowiek nie jest w stanie łatwo manipulować tymi komponentami. Można określić granice, które powinny być dokładnie przestrzegane i respektowane. Komponenty zmienne odnoszą się przede wszystkim do systemów infrastruktury takich jak zaopatrzenie w wodę, odprowadzanie ścieków, elektryczność, transport, obiekty użyteczności publicznej takie jak usługi pocztowe i telekomunikacyjne, usługi zdrowotne, usługi prawno-porządkowe, banki, sklepy i inne. Granice pojemności tych komponentów mogą wzrastać dzięki inwestycjom w infrastrukturę, podatkom, formom organizacyjno-regulującym itp. Z tego powodu ich wartość nie może być zastosowana jako podstawa do wyznaczenia pojemności, lecz raczej jako orientacyjna rama do podejmowania decyzji dotyczących wariantów zarządzanych działań.

 

B. Komponent społeczno-demograficzny

Wymiar społeczno-demograficzny odnosi się do tych aspektów społecznych, które są ważne dla lokalnych społeczności. Są one związane z charakterem i rozwojem turystyki, kwestiami społecznymi i demograficznymi, takimi jak dostępna siła robocza czy wykwalifikowany personel itd. Obejmuje również zagadnienia społeczno-kulturalne, jak na przykład poczucie tożsamości lokalnej społeczności albo doświadczenia turystyczne itp. Niektóre z nich mogą być wyrażane w postaci liczb, lecz większość wymaga odpowiednich badań społeczno-psychologicznych. Granice możliwości społecznych są być może najtrudniesze do ewaluacji, w przeciwieństwie do tych fizyczno-ekologicznych i gospodarczych, odkąd zależą one w dużej mierze od oceny wartości. Decyzje polityczne i gspodarcze mogą wpływać na niektóre parametry społeczno-ekonomiczne takie jak na przykład polityka migracyjna. Pojemność społeczna środowiska jest stosowana jako ogólne pojęcie, obejmujące zarówno poziom tolerancji populacji gospodarzy obszaru, jak również jakość doświadczeń gości.

Przykłady wskaźników pojemności dla komponentu społeczno-demograficznego (EC, 2002)

  1. Liczba turystów i typy działalności turystyczej / rekreacyjnej, które mogą być zaabsorbowane bez wpływu na poczucie tożsamości, styl życia, wzorce społeczne i działania społeczności gospodarzy.
  2. Poziom i rodzaj turystyki, który nie zmienia znacząco lokalnej kultury w bezpośredni lub pośredni sposób jeśli chodzi o sztukę, rzemiosło, religię, obrzędy, zwyczaje i tradycje.
  3. Poziom turystyki, który nie powoduje niechęci lokalnej społeczności lub nie uniemożliwia jej korzystania z usług i udogodnień.
  4. Poziom turystyki na obszarze (liczba gości i współistnienie różnych rodzajów aktywności) bez niemożliwego do zaakceptowania obniżenia jakości doświadczeń gości.
C. Komponent polityczno-gospodarczy

Wymiar polityczno-gospodarczy odnosi się do wpływów turystyki na lokalną strukturę ekonomiczną, działania itd., obejmujące współzawodnictwo z innymi sektorami. Kwestie instytucjonalne także są w nim zawarte w zakresie, w jakim angażują lokalne możliwości do zarządzania kształtem turystyki. Do wyrażenia rozbieżności w wartościach i postawach lokalnej społęczności wobec turystyki mogą także być potrzebne wyznaczniki parametrów polityczno-gospodarczych.

Przykłady wskaźników pojemności dla komponentu polityczno-gospodarczego (EC, 2002)

  1. Poziom specjalizacji w turystyce
  2. Utrata pracy przez ludzi w innych sektorach z powodu atrakcyjności turystyki
  3. Dochody z dystrybucji turystyki wydawane na poziomie lokalnym
  4. Poziom zatrudnienia w turystyce w stosunku do lokalnych zasobów ludzkich

Monitoring

 


This site is optimized for viewing with Internet Explorer 4 and higher
Top