Certyfikacja
Programy przyznawania certyfikatów oceniają firmy poprzez pryzmat ich generalnego traktowania zagadnień środowiska. W przeciwieństwie do oznaczeń ekologicznych, programy te nie mówią nic na temat wpływów, jakie wywierają na środowisko produkty danego przedsiębiorstwa. Wymagają raczej, by firmy postępowały zgodnie z ustalonymi zasadami i wytycznymi odnośnie środowiska, które postawiły sobie przy prowadzeniu biznesu. Wymagania w takich ochotniczych programach są często elastyczne, dają się różnie rozumieć i są mniej kontrowersyjne niż programy oznaczeń ekologicznych (źródło: Instytut Studiów Politycznych, Słowniczek).

Istnieje sześć elementów, które są wspólne dla wszystkich programów nadawania certyfikatów.

Są to:

1. Dobrowolne przystąpienie.
Obecnie wszystkie programy nadawania certyfikatów w dziedzinie przemysłu turystycznego i podróżniczego są całkowicie dobrowolne. Przedsiębiorstwa mogą zdecydować, czy ubiegać się o certyfikat i najczęściej firmy finansują badania i inne usługi. Możliwe, że w przyszłości rządy będą stosowały więcej "marchewek", takich jak marketing i promocja oraz "kijów" w postaci odmowy kontraktów, szczególnie na terenach wrażliwych środowisk, firmom nieposiadającym certyfikatów.

2. Logo
Wszystkie programy stosują odznaczenia w postaci specjalnego logo, pieczęci lub znaku firmowego, zaprojektowanego po to, by odróżnić dany produkt na rynku i uczynić go rozpoznawalnym przez konsumentów. Większość zezwala na używanie logo tylko wtedy, gdy certyfikat zostaje nadany. Wiele programów przyznaje logo za różne stopnie osiągnięć, na przykład od jednego do pięciu słoneczek, kul ziemskich lub liści.

Przykład
ECOTEL® który mierzy jakość ekologiczną w "ekskluzywnych" hotelach, zajazdach i ośrodkach. Ma on jeden z najbardziej złożonych systemów.

Proponuje różne rodzaje logo w każdym z pięciu obszarów:

  • 1) Gospodarka odpadami trwałymi
  • 2) Wydajność energii
  • 3) Ochrona wody
  • 4) Edukacja ekologiczna pracowników i angażowanie społeczności
  • 5) Zobowiązania i środki stosowane wobec środowiska.

 

Na każde logo istnieje kolejny, trzypoziomowy system punktacji. Pozwala to członkom na prezentowanie łącznie różnych logo w trakcie osiągania poszczególnych poziomów w każdym z pięciu obszarów.
Wszystkie programy oświadczają, przynajmniej na papierze, że logo będzie odebrane, jeśli firma nie będzie stosowała się do wymagań certyfikatu lub same programy przyjmą bardziej rygorystyczne kryteria, a nadzorowanie przestrzegania będzie utrudnione. Szacuje się, że setki firm, które początkowo zobowiązały się do członkostwa w Green Globe [link do www.greenglobe21.com/], używają logo, mimo że nie przeszły procedury i nie mogą kwalifikować się do certyfikatu Green Globe 21.

3. Kryteria, które są zgodne z normami lub je przewyższają
Wszystkie programy nadawania certyfikatów wymagają, jako minimum, by członkowie przestrzegali przepisów lokalnych, narodowych, regionalnych i międzynarodowych. Wiele jednak wyznacza kryteria, które wymagają od firm, by podwyższały standardy ponad te podstawowe normy.

4. Opublikowanie zobowiązania do zrównoważonego rozwoju
Wszystkie przedsiębiorstwa turystyczne, które podejmują się zdobycia certyfikatów, składają obszerne oświadczenia na temat swoich zobowiązań dotyczących zrównoważonego rozwoju, mimo że mogą bardzo się różnić w tym, jakie działania, o których mówią, są dla niego niezbędne. Zaangażowani w programy certyfikatów turystycznych mają skłonność do wydawania oświadczeń, które odnoszą się jedynie do ich wewnętrznych działań operacyjnych. Wraz ze skupieniem się na jakości wody i powietrza, wykorzystaniem energii i utylizacją odpadów, firmy zaangażowane w turystykę zrównoważoną będą składały obszerniejsze deklaracje, które obejmą także ich wpływy na ochronę przyrody i społeczność lokalną.

5. Ocena i badanie
Wszystkie programy nadawania certyfikatów opierają się na pewnego rodzaju ocenie. Ocena lub badanie mogą być jedno-, dwu- lub trzyczęściowe, mogą być dokonywane samodzielnie przez firmę, przez stowarzyszenie przemysłowo-handlowe, przez niezależną instytucję taką jak organizacja pozarządowa lub nawet rząd. Na świecie jest około 200 przedstawicielstw nadających certyfikaty i większość z nich to organizacje dochodowe. Niektóre są uznawane i autoryzowane przez narodowe instytucje akredytacyjne, inne zaś nie.

6. Członkostwo i opłaty.
Wiele programów nadawania certyfikatów werbuje uczestników jako członków i obciąża opłatą te przedsiębiorstwa, które ubiegają się o certyfikat. Pieniądze te są wykorzystywane do uruchomienia programu oraz wspierania reklamy i promocji logo i firm, którym zostało ono przyznane. Programy nadawania certyfikatów i/lub instytucje przeprowadzające badania także pobierają opłaty za oceny, których dokonują, a także usługi badawcze, zwykle skonstruowane odpowiednio do rozmiarów i dochodów firmy. Opłaty te bardzo się różnią i na ogół są najwyższe dla tych, którzy stosują ISO 14001 lub inne rodzaje systemów zarządzania środowiskiem. Ustanowienie systemu zarządzania środowiskiem, przejście przez program szkoleniowy do wdrożenia systemu i wreszcie trzyczęściowe badania mogą dojść do wielu tysięcy dolarów. To sprawia, że koszty stają się największą przeszkodą w uzyskiwaniu certyfikatów przez małe i średnie przedsiębiorstwa. Niektóre programy – na przykład Błękitna Flaga [link do www.blueflag.org] – otrzymują fundusze rządowe, umożliwiające im przeprowadzanie badań bezpłatnie lub za minimalną opłatą. Niemniej jednak takie fundusze rządowe mogą nie być osiągalne za jakiś czas i finansowanie programów nadawania certyfikatów pozostanie głównym zagadnieniem w dalszych dyskusjach.

Więcej informacji na temat nadawania certyfikatów: Certification Programs for Sustainable Tourism and Ecotourism.