İdari Anlaşmalar

İdari Anlaşmalar; kamu yetkilileri veya koruma örgütleri ile arazi sahipleri arasında; ödemenin taksitli veya toplu olarak yapılması hususlarını düzenleyen özel bir yolla, arazilerinin yönetilmesi yükümlülüğünü taşıyan sözleşmelerdir. Eğer idari anlaşmalar, arazi için işletilir ve olumlu hükümler içerirse bu, biyoçeşitlilik açısından zengin olan arazilerin uzun vadeli olarak korunmasında özellikle yararlı olmaktadır.


Alternatif olarak 'idari anlaşmalar'; kısa süreli bir uygulama için yapılıyorsa, arazi sahibi ile bir 'kişisel anlaşma' şekline dönüşebilir. Bu araçlar; yoğun tarımsal faaliyetlerin, peyzaj özelliklerinin ve yarı-doğal habitatların korunmasını geliştirmek için giderek artan bir şekilde kullanılmaktadır. Çiftçiler, arazilerini ekolojik kriterlere göre yönetmeyi üstlenmesi için, kendilerine ödeme yapılması öngörülen böylesi anlaşmalara katılabilmektedir. Bu sistem, ilk olarak çevreye duyarlı araziler için sınırlandırılmış olsa da, halihazırda AB üyesi olan ülkelerin arazilerinin tamamında uygulanmaktadır. Benzer sistemler, İsveç gibi AB üyeliği haricinde kalan farklı ülkelerde de geliştirilmiştir.


Bir başka idari anlaşma türü ise; İngiltere'de geliştirilmiş olan 'Sayfiye Sahası İdaresi'dir (Countryside Stewardship). Bu anlaşma, arazinin korunması ve halk tarafından eğlence amaçlı kullanımını, bir 'ticari bölge idaresi' ile birleştirmeyi amaçlar ve ulusal sistemin önerdiği teşvikleri kullanır. Bu uygulama, araziye özel değildir ve çiftçilere yönelik bir sınırlaması da bulunmamaktadır. Habitatların veya peyzaj özelliklerinin belirli kategorilerinin, idare, restorasyon ve yeniden-yaratılması için yapılan teklifler incelenir ve sadece çevresel bir bakış açısı ile en iyi olan teklif seçilir. Anlaşmalar 10 yıl için yürütülür (bu süre için geçerliliği vardır) ve kapsanan koruma yükümlülüklerinin güçlüklerine dayanarak azalmakta olan ölçekte prim miktarı, hektar başına ödenmektedir.