Genetik Kaynaklara Erişimin Düzenlenmesi

- 'Biyolojik Çeşitlilik Sözleşmesi' (The Convention on Biological Diversity); ulusların genetik kaynaklara erişimini düzenlemek için, mutlak hakları olduğunu beyan etmektedirler. Birçok ülke, bu hakkını uygulamaya koymak için, yasa ve yönetmelikler (mevzuat) geliştirmeye başlamış bulunmaktadır.

- Genetik rezervler açısından bir 'kaynak' olan ülkeler; erişimi düzenleyen yasaları ve politikaları geliştirirken, çok sayıda ortak konularla (sorunlarla) karsılaşmaktadırlar:

  1. Ülkeler; genetik kaynakları toplamak isteyenlere, bu işlemi yapabilmek üzere bazı kurallar koymalıdır. Bu kurallar içinde; bu toplama işleminin 'nerede', 'ne zaman' ve 'nasıl' yapılabileceği hususundaki hükümler, toplayıcının temin etmesi gereken bilgiler, toplama sahasındaki yöre halkının bilgilendirilmesi ve olurunun alınması safhaları ile diğer kıstaslar yer almaktadır.
  2. Ülkeler; bu alanlarda en azından asgari gereklerini belirleyecek, kazancın paylaşımı ve teknolojik işbirliği üzerine düzenlemeleri sağlamalıdır. Bu iki alandaki düzenlemeler; (örneğin hükümetin zorunlu harçları gibi) çok özel olabilir veya, belirli yasal sınırlar dahilinde grupların bağımsız anlaşmalar hakkında görüşmelerine izin verilerek, bu düzenlemeler sadece asgari standartlar (ölçütler) koyabilir. Her iki durumda da hükümetler; düzenleyici bir otorite olarak hizmet görecek bir 'kurum' kurmak veya tasarlamak ve hemen ardından da bu kurumun işleteceği kuralları geliştirmek zorundadır.